wieś | |
Ulica Krakowska przy kościele | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Wysokość |
287 m n.p.m. |
Liczba ludności (2008) |
2316 |
Strefa numeracyjna |
33 |
Kod pocztowy |
43-330[2] |
Tablice rejestracyjne |
SBI |
SIMC |
0076240 |
Położenie na mapie gminy Wilamowice ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa śląskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu bielskiego ![]() | |
![]() |
Hecznarowice (wil. Hylciadüf) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie bielskim, w gminie Wilamowice. Powierzchnia sołectwa wynosi 828 ha[3] a liczba ludności 2374 (2009)[4], co daje gęstość zaludnienia równą 286,7 os./km².
Miejscowość jest usytuowana w dolinie Pisarzówki, w pobliżu Soły. Obecnie Hecznarowice należą do grupy gmin, które wchodzą w skład Euroregionu Beskidy.
Część południowo-zachodnia pokryta jest lasem świerkowo-sosnowym i mieszanym, natomiast wzdłuż Soły rozciągają się lasy lęgowe oraz lasy wierzbowo-topolowe z wierzbą kruchą i białą, a także z domieszką topoli. Tereny te stanowią atrakcję zarówno dla myśliwych, jak i wędkarzy, których nie tylko przyciąga rzeka, lecz też liczne w tym rejonie stawy rybne. Rejon przyciąga również wielu koneserów zbierania grzybów.
Nazwa Hecznarowice to nazwa patronimiczna od imienia Halcznar lub Helcznar[5][6][7], domniemanego założyciela. Pierwsze wzmianki pochodzą z 1454 (Hekcznarovicze[8]), 1457 (Helcznarowice, w dokumencie sprzedaży księstwa oświęcimskiego Koronie Polskiej wystawionym przez Jana IV oświęcimskiego 21 lutego 1457[9]), 1476 (Hecnarowice). Oświęcimskie księgi sądowe podają czeską nazwę Halčnarovice. W XVI wieku wzmianki głównie w postaci Hecznarowice, ale też Elcznarowicze lub Elssnarowicze[10].
Jan Nepomucen Gąntkowski w książce poświęconej księstwu oświęcimskiemu Rys dziejów księstwa oświęcimskiego i zatorskiego wydanej we Lwowie w 1867 podaje dwie nazwy Hełcznarowice oraz Hecnarowice[11].
Nazwę można uznać, podobnie jak nazwę Wilamowice, za genetycznie niemiecką[10], pomimo że zawsze zakończona była typowo polską patronimiczną końcówką -(ow)ice.
Hecznarowice powstały najwcześniej w XIII wieku w skutej planowej kolonizacji, na co wskazuje łanowy układ pól wzdłuż osi Pisarzówki, miejscowo zwanej Hecznarówką[6]. Od początku podległe były parafii w Pisarzowicach i być może stanowiły też część tej wsi do usamodzielnienia się. W okresie powstawania znajdowała się więc w granicach śląskich księstw, być może opolsko-raciborskiego lub cieszyńskiego, na pewno oświęcimskiego, kiedy to silne w okolicy było osadnictwo niemieckie. Nazwa miejscowości jest nie mniej genetycznie niemiecka niż nazwa Wilamowic, za przynależnością do bielsko-bialskiej wyspy językowej przemawia też imię pierwszego proboszcza parafii w Pisarzowicach — Willielmus[10].
W 1564 roku wraz z całym księstwem oświęcimskim i zatorskim leżała w granicach Korony Królestwa Polskiego, znajdowała się w województwie krakowskim w powiecie śląskim. Po unii lubelskiej w 1569 księstwo Oświęcimia i Zatora stało się częścią Rzeczypospolitej Obojga Narodów w granicach, której pozostawało do I rozbioru Polski w 1772[11]. Po rozbiorach Polski miejscowość znalazła się w zaborze austriackim i leżała w granicach Austrii, wchodząc w skład Królestwa Galicji i Lodomerii. W 1918 roku tereny dawnego Księstwa Oświęcimskiego znalazły się w granicach odrodzonej Polski jako część województwa krakowskiego.
Od XV wieku aż do II wojny światowej miejscowość często zmieniała właścicieli, tak by w konsekwencji zostać rozparcelowaną.
W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Hecznarowice, po jej zniesieniu w gromadzie Pisarzowice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bielskiego. Od 1998 roku graniczą z województwem małopolskim.
Na terenie wsi działalność duszpasterską prowadzi Kościół Rzymskokatolicki. Parafia św. Urbana powstała w 1911.