wieś | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Liczba ludności (2020) |
906[2] |
Strefa numeracyjna |
17 |
Kod pocztowy |
38-130[3] |
Tablice rejestracyjne |
RSR |
SIMC |
0649137[4] |
Położenie na mapie gminy Frysztak ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa podkarpackiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu strzyżowskiego ![]() | |
![]() |
Glinik Dolny – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie strzyżowskim, w gminie Frysztak[4][5].
SIMC | Nazwa | Rodzaj |
---|---|---|
0649143 | Budy | część wsi |
Wieś graniczy z miejscowościami: Twierdza, Widacz, Lubla, Glinik Średni i od północy z Frysztakiem. Nazwa najprawdopodobniej pochodzi od dominującego typu gleby – gliny. Wszystko wskazuje także na to, iż dawniej gliniki tworzyły jedną całość (najstarsze dokumenty mówią o Gliniku). Nie można też jednoznacznie określić, kiedy nastąpił podział.
Ślady obecności człowieka na tym terenie sięgają neolitu. Pierwsze wzmianki o tej miejscowości pochodzą z roku 1277 i 1474 kiedy to Bolesław Wstydliwy, a później Kazimierz Jagiellończyk uwalniali wsie należące do Cystersów od różnych danin. W rękach Cystersów tereny te pozostały do końca XV w. W 1532 r. nabył je od zakonu Marcin Frysztacki.
Kolejnymi właścicielami Glinika byli między innymi: Ankwicz i Bobola. W siedemnastym wieku mieli tu dworek Rojowscy. Późniejszym właścicielem był baron Lassollaye, który sprzedał dobra Konstantemu Kiernickiemu. Po zespole dworskim pozostały resztki parku ze starymi drzewami.
W miejscowości ulokowany jest kirkut i cmentarz choleryczny – oba z XIX w. W centrum wsi przy drodze kapliczka przydrożna wybudowana na planie prostokąta, zwieńczona dwuspadowym dachem i krzyżem.
Pokłady gliny wykorzystywane są od lat przez funkcjonującą cegielnię. Tradycyjne nazwy części wsi to: Budy, Łysa Góra, Rogale,Granice
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny we Frysztaku.
We wsi działa cegielnia i dom pomocy społecznej dla ludzi nerwowo chorych.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa rzeszowskiego.