![]() Sangallensis 18 | |
Data powstania |
IX wiek |
---|---|
Rodzaj | |
Numer |
0130 |
Zawartość | |
Język | |
Rozmiary |
29,5 × 21,3 cm |
Typ tekstu |
tekst mieszany |
Kategoria |
III |
Miejsce przechowywania |
Kodeks Sangalleński, łac. Codex Sangallensis (Gregory-Aland no. 0130), ε 80 (von Soden) – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu, paleograficznie datowany na IX wiek[1]. Jest cytowany w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.
Zachowało się 7 pergaminowych kart kodeksu (29,5 × 21,3 cm), z tekstem Ewangelii Marka (1,31-2,16) i Ewangelii Łukasza (1,20-31.64-79; 2,24-48). Tekst pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 22 linijek w kolumnie[1], wielką semi-uncjałą. Charakter pisma jest podobny do Kodeksu Sangalleńskiego 48, choć litery są większe. Stosuje akcenty[2].
Jest palimpsestem, tekst górny jest tekstem Wulgaty[2], naniesiony został w wieku XII[3].
Grecki tekst kodeksu jest wynikiem wymieszania tradycji tekstualnych. Aland zaklasyfikował go do Kategorii III. Zawiera element bizantyjski[1].
Według Claremont Profile Method, tj. metody wielokrotnych wariantów, w Łk 1 reprezentuje tekst mieszany[4].
Sporządzony został w IX wieku prawdopodobnie przez iroszkockiego mnicha w Sankt-Gallen. Rękopis był badany przez Tischendorfa[2].
W roku 1908 Caspar René Gregory dał mu siglum 0130[5].
4 karty kodeksu przechowywane są obecnie w Bibliotece Opactwa św. Galla, pod numerem katalogowym 18, 3 karty kodeksu przechowywane są w Zurychu (Zentralbibliothek, C 57, fol. 5, 74, 93, 135)[1].