Gatunek | |
---|---|
Rok produkcji | |
Data premiery |
11 marca 2017 |
Kraj produkcji | |
Język | |
Czas trwania |
93 minuty |
Reżyseria |
Trent Haaga |
Scenariusz |
Trent Haaga |
Główne role |
Matthew Gray Gubler, AnnaLynne McCord, Alisha Boe, Sheila Vand |
Muzyka |
Frank Ilfman, James Griffiths |
Zdjęcia |
Needham B. Smith |
Scenografia |
Angela Gail Schroeder |
Kostiumy |
Lynh Haaga |
Montaż |
Valerie Krulfeifer |
Produkcja |
David Lawson Jr., Bob Portal, Travis Stevens |
Wytwórnia |
Snowfort Pictures, AMP International |
68 Kill – amerykański film fabularny z 2017 roku, którego scenarzystą i reżyserem jest Trent Haaga. Stanowi połączenie horroru, komedii kryminalnej i romansu filmowego. Jego bohater uwikłany zostaje w morderstwo bogatego mężczyzny i ściąga na siebie gniew kilku nieobliczalnych kobiet. W filmie wystąpili Matthew Gray Gubler, AnnaLynne McCord, Alisha Boe oraz Sheila Vand. Światowa premiera odbyła się 11 marca 2017 w trakcie South by Southwest Film Festival[1].
Film został pozytywnie odebrany przez krytyków. W serwisie Rotten Tomatoes, agregującym recenzje filmowe, przyznano mu średnią ocenę wynoszącą 76%[2]. Frank Scheck (Hollywood Reporter) uznał, że film „desperacko ubiega się o status dzieła kultowego” i „bez wątpienia zyska fanów”[2]. Ben Robins (HeyUGuys) chwalił film za emocjonujący scenariusz oraz tercet żeńskich bohaterek[2]. Edward Douglas (Film Journal International) wtórował tej opinii: postaci kobiecie określił jako „komiczne”, chwalił też efekty gore oraz grindhouse'ową estetykę[2]. Albert Nowicki (His Name Is Death) pisał: „Olejem napędowym 68 Kill jest postępowe podejście reżysera do tematu współzależności kobiet i mężczyzn. W większości horrorów ta korelacja jest dość stereotypowa, by nie napisać mizoginiczna. Godności przedstawicielek płci piękniejszej uwłacza się w filmach grozy bez ustanku, czego przykładem jest scenariusz Autopsji Jane Doe. W 68 Kill Trent Haaga zręcznie pomieszał te tropy, igrając z oczekiwaniami widzów. Tak, przez jego historię przewija się postać creepa, który eksperymentuje na porwanych niewiastach. Jednak najbardziej brutalnym eksperymentom poddano Chipa (Matthew Gray Gubler) w procesie tworzenia scenariusza. Archetypowe silne kobiety nigdy – nawet w Death Proof – nie miały jeszcze okazji skopać uprzywilejowanego męskiego tyłka tak dotkliwie, jak zrobiły to w tym filmie. Postać Chipa, a co za nią idzie sukces tej przewrotnej opowieści, naprawdę zrodziły się w bólach. Relacje między środowiskiem bohatera, jego codziennymi scysjami a coraz bardziej posiniaczonymi emocjami są skonstruowane bezbłędnie.”[3][4]
Serwis His Name Is Death sklasyfikował 68 Kill jako drugi w kolejności najlepszy horror 2017 roku[4].