Lo cursus honorum (en latin « carriera deis onors ») èra l'òrdre d'accès ai pòstes de magistrats publics. Definit lèu dins l'istòria de la Republica Romana, foguèt formalizat per l'adopcion de la lèi lex Villia Annalis en 180 avC. La lèi definiguèt l'òrdre d'accès e lo temps minimum per exercir una carga. L'objectiu èra d'assegurar l'eleccion d'òmes politics competents ai cargas suprèmas.