Tamarind | |
Tamarind | |
Status | |
Status i verda: ![]() | |
Systematikk | |
Rike: | Planteriket Plantae |
Underrekkje: | Frøplantar Spermatophytes |
Orden: | Erteblomordenen Fabales |
Familie: | Erteblomfamilien Fabaceae |
Underfamilie: | Detarioideae |
Stamme: | Amherstieae |
Slekt: | Tamarindus |
Art: | Tamarind T. indica |
Vitskapleg namn | |
Tamarindus indica |
Tamarind (Tamarindus indica) er ein plante i erteblomfamilien som opphavleg kjem frå Afrika og er vanleg der og i Sør- og Søraust-Asia.[1] Han er den einaste arten i slekta. Namnet kjem frå arabiske tamr hindī, som tyder ‘indisk daddel’.[2] Planten er eit høgt tre, og veden er svært hard og blir mellom anna nytta til stokkar til å gå med. Fruktbelgane og frøa blir nytta som føde. Fruktkjøtet er syrleg og inneheld 25 % sukker.
I tillegg til i India blir det dyrka større mengder tamarind i Thailand, Mexico og Costa Rica.[3]
Tamarind er eit opptil 30 meter høgt tre. Stammen kan ha ein diameter på 2,5 meter i brysthøgd. Nokre eksemplar utviklar frukter når dei er 200 år gamle. Modne frukter har ein kanelbrun farge. Eit modent tre produserer kvart år opptil 225 kg frukter.[3]
Umodne tamarindbelgar blir etne som grønsak, fruktene er svært syrlege. Frøa er omgjevne av ein brun pastaliknande masse som blir teke vare på og blir selt i boksar eller pressa til kaker. Det harde skalet gjer ikkje frå seg fukt, og pastaen blir derfor hindra frå å tørka ut – frukt med skal på er derfor særs haldbar. Tamarind blir nytta i HP-saus og worcestershiresaus for den syrlege smaken sin, og er ofte del av asiatiske matskikkar.[3]