Henrik Steenbuch | |||
Fødd | 20. november 1774 Melhus kommune | ||
---|---|---|---|
Død | 11. oktober 1839 (64 år) | ||
Statsborgar av | Noreg | ||
Yrke | jusprofessor, politikar | ||
Institusjonar | Universitetet i Oslo | ||
Far | Hans Steenbuch | ||
Alle verv |
|
Henrik Lauritz Nicolai Steenbuch (20. november 1774–11. oktober 1839) var ein norsk jusprofessor og stortingsmann.
Steenbuch var fødd i Melhus, der faren var sokneprest og prost. Sjølv vart han student frå katedralskulen i Trondheim i 1793. Folketeljinga for 1801 viser at han då budde på prestegarden i Melhus hos mor si, som hadde vorte enke året før.
Steenbuch tok latinsk juridisk eksamen i 1810 med karakteren laud, både i den teoretiske og praktiske eksamenen. Han var fyrst, 1812, prokurator i Helsingør, frå 1814 i Trondheim. 25. mars 1816 vart Steenbuch lektor i lovkunne ved universitetet i Kristiania, i februar 1818 utnemnd til professor juris.
Steenbuch var 1. representant frå Kristiania på Stortinget 1827, og på det overordentlege storting i 1828. Både i 1827 og 1828 var han medlem av fullmaktskomiteen, i 1827 mellom anna av komiteen om Larvik grevskap og i 1828 av komiteane om vernepliktslova og om 17. mai.
Han døydde ugift i Kristiania i 1839.