Frithjof Prydz | |
Statsborgarskap | Noreg |
Fødd | 15. juli 1943 Oslo |
Død |
8. desember 1992 (49 år) |
Yrke | tennisspelar, skihoppar |
Frithjof Prydz (15. juli 1943–8. desember 1992) var ein norsk skihoppar og tennisspelar frå Oslo. Han vart individuell noregsmeister i skihopping to gongar, og i tennis tre gongar.
Skihopparen Prydz slo gjennom då han i 1968 i Løklibakken i Ørskog vart nummer fire i noregsmeisterskapen i normal bakke. I NM-renna for 1971 vart han nummer to i normalbakken og tre i den store bakken. Same sesongen tok han sin einaste internasjonale siger då han vann hopprennet i Lahti. I 1972 tok han sin første NM-tittel med gull i storbakken, Ingolf Mork og Bjørn Wirkola kom på dei andre medaljeplassane. I 1973-sesongen delte han gullmedaljen med Lars Grini i normalbakkerennet, medan det vart bronse i storbakken. Prydz tok si siste NM-medalje i 1975, eit sølv i storbakken, bak Odd Grette, men føre den nye NM-kongen Johan Sætre. Prydz tevla for osloklubben Ready.
Prydz fekk med seg 21 NM-titlar i tennis,[1] og spela 15 Davis Cup-kampar (4 sigrar og 11 tap).[2]
For sine prestasjonar som skihoppar og tennisspelar mottok Frithjof Prydz Egebergs Ærespris i 1971.