| |||
Høgd | 6000-12000 m | ||
Utsjånad | Små, kvite skydottar. | ||
Nedbørsky? | Nei | ||
Forkorting | Cc |
Cirrocumulus skyer eller makrellskyer er horisontale skyer som er danna i høge nivå, og dei oppstår i ei høgd mellom 6000 og 12000 m. Skyene består av tynne, kvite skydottar som alle er danna av små iskrystallar, som alle skyer i høge nivå. Skyene oppstår når cirrus eller cirrostratus blir varma opp frå undersida. Denne oppvarmingsprosessen fører til at luft stig og søkk inne i skya. Vanlegvis har ikkje desse skyene stor tydning for vêret, men visst dei aukar i mengde kan det tyde på at ein vêrfront nærmar seg.
Av og til kan det oppstå små krusingar i cirrocumulusskyene som då vert kalla cirrocumulus undulatus. Desse kruningane oppstår på grunn av atmosfæriske bølgjer som fører til vindskjer. Undulatus kan dannast i fleire typar skyer, som altocumulus undulatus, men for cirrocumulus undulatus har strukturen finare mønster. Dette kjem delvis av at bølgjene i desse høgdene ofte har mindre bølgjelengde enn i lågare høgder, samtidig som avstanden opp til skyene får mønsteret til å sjå mindre ut.
Cirrocumulus og altocumulus liknar ofte kvarandre, men cirrocumulus blir danna av cirrusskyer i større høgder enn altocumulusskyer. Derfor ser dei små skydottane i ei cirrocumulus sky mindre ut, og skyene kastar heller ikkje skugge. Av og til kan desse skyene danne haloar og fargespel når dei oppstår under sløraktige cirrusskyer.
Høge skyer (Type A) | Cirrus (Ci) • Cirrus uncinus • Cirrus Kelvin-Helmholtz • Cirrostratus (Cs) • Cirrocumulus (Cc) • Pileus • Kondensstriper |
---|---|
Midlare skyer (Type B) | |
Låge skyer (Type C) | Stratus (St) • Orografisk stratus • Nimbostratus (Ns) • Cumulus humilis (Cu) • Cumulus mediocris (Cu) • Stratocumulus (Sc) |
Konvektive skyer (Type D): | |
Andre skytypar |