SV Waldhof werd kampioen van de groep Rijn en FK Pirmasens van de groep Saar. Net als de vicekampioenen Phönix Ludwigshafen en 1. FC Kaiserslautern plaatsten ze zich voor de Zuid-Duitse eindronde. De clubs werden samen over twee groepen verdeeld op basis van geografische ligging. De clubs waren geen maat voor de Beierse clubs en bezetten de laatste vier plaatsen, Waldhof behaalde hier het beste resultaat en werd vijfde.
Na dit seizoen kwam de Nationaalsocialistische Duitse Arbeiderspartij aan de macht en werd de competitie grondig geherstructureerd. De overkoepelende voetbalbonden werden afgeschaft en ruimden plaats voor 16 Gauliga's. Hoewel dit voor vele competities in het land een ingrijpende verandering was dit niet zo'n grote verandering voor de clubs uit Zuid-Duitsland aangezien de vier Bezirksliga's vervangen werden door vier Gauliga's, zij het met minder teams. Er werden enkele grenscorrecties uitgevoerd voor de Gauliga. De Badense clubs uit Mannheim die nooit in de Badense competitie gespeeld hadden werden nu overgeheveld naar de Gauliga Baden, de clubs uit Trier gingen in de Gauliga Mittelrhein spelen en de overige clubs in de Gauliga Südwest-Mainhessen.