Een traplift is een stoel die wordt voortbewogen door een elektromotor over een rail die is bevestigd op een trap. Een dergelijke lift is primair bedoeld voor personen die niet op eigen kracht naar boven of naar beneden kunnen. Over het algemeen zijn er voor de installatie van een traplift geen bouwkundige werkzaamheden nodig.
Onder trapliften worden alle liften verstaan die over de trap, diagonaal, bewegen. Deze groep is onder te verdelen in:
Trapliften zijn er zowel voor een rechte trap als voor een trap met bocht. Voor een trap met bocht, zoals een wenteltrap, waaiervormige trap of gedraaide trap met trapportaal of tussenportaal, is een rail op maat nodig.
Trapliften kunnen zowel in de binnenbocht als in de buitenbocht geïnstalleerd worden. Bij installatie in de binnenbocht blijft er meer ruimte over voor andere traplopers. Per 2024 zal de buitenbocht verboden worden door vernieuwde wetgeving omtrent brandveiligheid. Plaatsing in de buitenbocht heeft als voordeel dat de gebruiker in de rijrichting van de traplift kijkt en dat de hellingshoek minder steil is.
Het stoeltje van een traplift heeft een elektrische motor en een accu. Staat het stoeltje onderaan of bovenaan, dan wordt de accu opgeladen. Door een accu te gebruiken, is er geen contactleiding of sleepketting nodig.
Bij een traplift is het mogelijk om tussen verschillende opties te kiezen:
Trapliften moeten voldoen aan alle veiligheidsnormen. Vaak worden bij trapliften direct onderhoudscontracten afgesloten, waarbij een onderhoudsmonteur minimaal eenmaal per jaar naar de traplift kijkt. Belangrijke punten voor veiligheid zijn:
Een traplift is doorgaans een kostbaar product. Tegenwoordig bestaat de mogelijkheid voor een aanzienlijk lagere prijs een gebruikte traplift aan te schaffen. Bedrijven renoveren trapliften en passen ze aan, waarna de traplift opnieuw ingezet kan worden. Een gebruikte traplift kan ook tijdelijk aangebracht worden als iemand na bijvoorbeeld een ongeval of operatie tijdelijk niet mobiel is. Zodra deze persoon dan na herstel weer mobiel is kan de traplift weer worden verwijderd en worden hergebruikt, wat kostenbesparend werkt.
Gemeenten in Nederland hebben een maatschappelijke plicht om hun inwoners te ondersteunen zo lang mogelijk veilig thuis te kunnen blijven wonen. De Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) regelt dit. Via de Wmo is het mogelijk om aanspraak te doen op een traplift, waarna inwoners een maandelijkse bijdrage aan hun gemeente betalen. Steeds meer mensen kiezen voor pgb (persoonsgebonden budget) zodat er wel keuze is om de traplift aan de binnenbocht te plaatsen. Daarnaast is er meer mogelijk zoals svn, opeet hypotheek en een verhoogd leeftijdslimiet voor lease.
In België worden subsidies en tegemoetkomingen op gewestniveau geregeld. Voor Vlaanderen kunnen mensen met een handicap aankloppen bij het Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap (VAPH), in Wallonië is dit Agence pour une Vie de Qualité (AViQ). Inwoners van Brussel kunnen dan weer terecht bij PHARE. Bepaalde provincies en steden en gemeenten geven ook tegemoetkomingen voor het aanschaffen van een traplift.