Reuzengordeldier IUCN-status: Kwetsbaar[1] (2013) | |||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Taxonomische indeling | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
Soort | |||||||||||||||
Priodontes maximus (Kerr, 1792) Originele combinatie Dasypus maximus | |||||||||||||||
![]() | |||||||||||||||
Verspreidingsgebied van het reuzengordeldier. | |||||||||||||||
Afbeeldingen op ![]() | |||||||||||||||
Reuzengordeldier op ![]() | |||||||||||||||
|
Het reuzengordeldier (Priodontes maximus) is een zoogdier uit de familie Chlamyphoridae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Robert Kerr in 1792.[2][3]
Het gepantserde lichaam is samengesteld uit 11 tot 13 ietwat buigzame, scharnierende gordels, nog eens 3 tot 4 nekplaten en een hele rij op de staart. Kop, staart en een brede zoom langs het pantser zijn geelwit, verder is het dier overwegend bruin. Het is met een kop-romplengte van 75 tot 100 cm, een staartlengte van 50 cm en een gewicht van 30 kilo het grootste levende gordeldier.
Dit niet sociale reuzengordeldier is een solitair nachtdier dat tot 19 uur per dag slaapt. Het is niet territoriaal. Het dier voedt zich met insecten (vooral termieten en mieren) en ook wel spinnen, wormen en slangen en hagedissen. Overdag wordt gerust in een hol, dat werd uitgegraven met de voorklauwen. Gewoonlijk blijft het dier maar twee dagen in een hol, om er daarna elders een ander te graven. Verlaten holen worden vaak gebruikt door andere soorten.[4]
Na een draagtijd van 4 maanden worden er 1 of 2 jongen geboren, die 6 weken worden gezoogd en met 1 jaar geslachtsrijp zijn.
Deze soort leeft in de tropische wouden en open habitats van Venezuela en Suriname tot Noord-Argentinië in Zuid-Amerika.