Neotinea | |||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||||||||||||||||
Taxonomische indeling | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
Geslacht | |||||||||||||||||||||
Neotinea Rchb. f. (1850) | |||||||||||||||||||||
Afbeeldingen op ![]() | |||||||||||||||||||||
Neotinea op ![]() | |||||||||||||||||||||
|
Neotinea is een geslacht van zeven Europese soorten terrestrische orchideeën. Daarvan komt een voor in België en Nederland, de aangebrande orchis (Neotinea ustulata).
De naam Neotinea is afkomstig van het Griekse 'neos' en van Vincenzo Tineo, een Italiaanse botanicus uit de negentiende eeuw.
Neotinea-soorten zijn terrestrische, overblijvende planten (geofyten), die overwinteren met twee ondergrondse, eivormige wortelknollen. Daaruit ontstaat in het voorjaar een bloeistengel met twee of drie bladeren onderaan de stengel, naar boven toe kleiner wordend tot schubben, en een dichte bloeiaar met kleine bloemen.
De bloem heeft een lip met twee lange zijlobben en een lange middenlob, die onderaan nog eens ingesneden is, en een kort en afgerond spoor.
Neotinea-soorten komen voor in Europa en het Midden-Oosten.
Neotinea is nauw verwant aan Orchis en Pseudorchis.
Het geslacht telt zeven soorten, die allemaal voorkomen in Europa. In België en Nederland komt enkel de aangebrande orchis voor.