Lars Hansen | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Persoonsgegevens | ||||
Volledige naam | Lars Hansen[1] | |||
Bijnaam | "Gamle Hansen" | |||
Geboren | Rønne, 25 juli 1813 | |||
Overleden | Vestermarie, 10 augustus 1872 | |||
Geboorteland | ![]() | |||
Nationaliteit | ![]() | |||
Beroep(en) | Kunstschilder | |||
Oriënterende gegevens | ||||
Stijl(en) | Olieverf op doek | |||
Bekende werken | Malerskolen i Göteborg - (1843) En svensk Provstedatter - 1851 Selvportræt - (1862) Vesuv set fra Sorrento - (1863) | |||
RKD-profiel | ||||
|
Lars Hansen (Rønne, 25 juli 1813 - Vestermarie, 10 augustus 1872) was een Deens portretschilder.
Hij groeide op in een arm gezin in Rønne op het eiland Bornholm. Tussen 1828 en 1832 had hij een aanstelling als schildersleerling bij een leermeester in Kopenhagen. In de avonduren doorliep hij de Koninklijke Deense Kunstacademie en kwam hij in de leer bij portretschilder J.L. Lund. In de daaropvolgende jaren schilderde hij bij voorkeur portretten.
Tussen 1837 en 1841 bezocht hij Lolland-Falster en Møn waar hij voornamelijk de adel en ambtenaren portretteerde, waaronder in 1841 die van Adam Oehlenschläger welke hij later ook zelf lithografeerde. Datzelfde jaar vertrok hij naar het Zweedse Göteborg waar hij de Malerskolen – een schilderschool voor burgermeisjes – oprichtte. Op het schilderij "Malerskolen i Göteborg" met het atelier van de kunstacademie werden ook 3 schilderijen, alle van zijn hand, aan de muur geschilderd.
Hansen verhuisde vervolgens naar Stockholm, waar hij tot 1861 bleef wonen. In die jaren ondernam hij verscheidene reizen naar landen als Denemarken, Noorwegen en Zwitserland. Hij werd een gerenommeerd portretschilder en het koninklijk hof in Zweden vroeg hem om portretten van enkele leden van de Zweedse koninklijke familie te schilderen. Hansens ogen waren inmiddels slechter geworden, waardoor hij zijn werk als portretschilder moest opgeven en terugkeerde naar Kopenhagen.
Na de tentoonstelling in Charlottenborg in 1863, waar ook het schilderij Malerskolen i Göteborg werd tentoongesteld, verhuisde hij naar Rome waar hij als secretaris en bibliothecaris aan de slag ging voor de Scandinavische kunstenaarskolonie.[2] Hier werd hij "Gamle Hansen" genoemd, als een gewaardeerd lid van de kolonie.
In 1871 liet hij in zijn testament optekenen dat zijn vermogen en overgebleven schilderijen opgenomen dienden te worden in een nieuw op te richten museum ter bevordering van scholing en culturele vorming. In 1893 werd dan ook het Bornholms Museum opgericht, dat in 1894 in Rønne zijn deuren opende. In 1964 werd de Kunstafdeling zelfstandig[3] en in 1993 verhuisde het museum naar een nieuw pand.[4] In 2003 werd dat pand uitgebreid.
In Vilhelm Bergsøes roman Fra Piazza del Popolo wordt hij beschreven als een zonderlinge figuur die aan hypochondrie en paranoia lijdt, maar een vriendelijk en behaaglijk karakter heeft.
Literatuur
Externe links
Referenties