Kobalt(II)oxide | ||||
---|---|---|---|---|
Algemeen | ||||
Molecuulformule | CoO | |||
IUPAC-naam | kobalt(II)oxide | |||
Andere namen | kobaltmonoxide | |||
Molmassa | 74,9326 g/mol | |||
CAS-nummer | 1307-96-6 | |||
EG-nummer | 215-695-8 | |||
Wikidata | Q411283 | |||
Beschrijving | Zwart poeder | |||
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen | ||||
| ||||
H-zinnen | H302 - H317 - H410 | |||
EUH-zinnen | geen | |||
P-zinnen | P273 - P280 - P501 | |||
Fysische eigenschappen | ||||
Aggregatietoestand | vast | |||
Kleur | zwart | |||
Dichtheid | 6,1 g/cm³ | |||
Smeltpunt | 1933 °C | |||
Slecht oplosbaar in | water | |||
Geometrie en kristalstructuur | ||||
Kristalstructuur | kubisch | |||
Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar). | ||||
|
Kobalt(II)oxide (CoO) is een oxide van kobalt. De stof komt voor als een zwart poeder, dat onoplosbaar is in water. Andere vormen, zoals een olijfgroen tot rood-grijs poeder komen ook voor, maar in mindere mate.
Kobalt(II)oxide kan bereid worden door thermolyse van kobalt(II,III)oxide bij 950°C:
In het laboratorium kan het bereid worden door elektrolyse van een waterige oplossing van kobalt(II)chloride:
Kobalt(II)oxide wordt toegepast bij het kleuren van glas en in glazuren van keramiek. De verkregen kleur is diepblauw (kobaltblauw).