Nadat de eerste National Team-lander was afgewezen werd een aanbesteding voor een tweede bemande Artemislander uitgeschreven. Opnieuw bracht Blue Origin een National Team-consortium op de been om een sterk veranderd ontwerp in te dienen. Ditmaal deden Lockheed Martin, Boeing, Draper, Astrobotic en Honeybee Robotics mee. Northrop Grumman deed niet mee. Dit consortium won de aanbesteding van een consortium onder leiding van Dynetics dat de enige andere contestant was.
Bij dit nieuwe ontwerp werd de naam Blue Moon weer gebezigd. Opvallend is dat het niet langer gaat om een drietrapsontwerp, maar een enkeltrapslander is geworden. De lander vliegt na afkoppeling van de raket met zijn eigen motoren verder naar de Maan. Bij dit nieuwe ontwerp zitten de brandstoftanks bovenaan en de bemanningscapsule zit onderaan. Bij het vorige ontwerp was kritiek geweest op de twaalf meter lange ladder die zou worden gebruikt om vanuit de bemanningsmodule naar het maanoppervlak te komen en het risico er (gekleed in een log en stug ruimtepak) vanaf vallen. Bijtanken in de ruimte moet met dit ontwerp mogelijk zijn. Ook ontwikkelt Blue Origin een techniek om het afkoken van waterstof te stoppen waardoor de brandstof langdurig in de tanks kan worden gehouden.