Oude stad Bosra | ||
---|---|---|
Werelderfgoed cultuur | ||
![]() | ||
Land | ![]() | |
Coördinaten | 32° 31′ NB, 36° 29′ OL | |
UNESCO-regio | Arabische Staten | |
Criteria | i, iii, vi | |
Inschrijvingsverloop | ||
UNESCO-volgnr. | 22 | |
Inschrijving | 1980 (4e sessie) | |
Bedreigd | sinds 2013 | |
Kaart | ||
UNESCO-werelderfgoedlijst |
Bosra is een historische stad in het zuiden van Syrië.
Bosra werd reeds genoemd in Egyptische hiërogliefen-teksten uit de 14e eeuw vóór Chr. De profeten Amos en Jesaja voorspelden de vernietiging van de stad zoals vermeld in het Oude Testament.
Vanaf de 4e eeuw vóór Chr was Bosra een stad van het Nabateense koninkrijk en werd tijdelijk de hoofdstad.
Het Nabateense rijk werd in 106 door de Romeinen veroverd. Onder de Romeinen heette de stad Nova Trajana Bostra en werd - vanaf 160 - de hoofdstad van de Romeinse provincie Arabia Petraea. De stad kende een grote bloei als handelsstad omdat ze op het kruispunt van diverse karavaanroutes lag, waaronder één route naar de Rode Zee.
In de Byzantijnse tijd was ze de zetel van een aartsbisdom. In de 6e eeuw werd de kathedraal van Bosra gebouwd, de eerste kerk met een rechthoekig grondplan en een grote ronde koepel.
Volgens overlevering situeert de Bahira-legende zich in Bosra. De jonge profeet Mohammed zou - op reis met zijn oom Aboe Talib - een christelijke monnik, Bahira genaamd, hebben ontmoet. Deze voorspelde hem een grote toekomst tegemoet te gaan.
Bosra was de eerste Syrische stad die veroverd werd door de Arabieren onder Aboe Bakr in 632. De stad bleef een belangrijke handelsstad en floreerde omdat ze gelegen was langs de handels- en pelgrimsroute tussen Damascus en Mekka.
De Ayyubiden verbouwden het Romeinse theater tot een vesting als bescherming tegen de kruisvaarders.
Vanaf de 14e eeuw werd de stad minder belangrijk omdat de pelgrimsroutes zich westwaarts verplaatsten. Vanaf de 18e-19e eeuw werd Bosra bewoond door de druzen.
Bosra heeft Nabateense en Romeinse overblijfselen maar ook de oudste christelijke en moslimgebouwen uit Syrië. De lokale zwarte basalt is het meest gebruikte bouwmateriaal.
Tegenwoordig is Bosra een ruïne. In 1980 is ze door UNESCO als Werelderfgoed aangemerkt.
Opmerkelijk is dat delen van het oude Bosra tegenwoordig nog bewoond zijn.