Tasuku Honjo (japaansch: 本庶 佑, Honjo Tasuku; * 27. Januar 1942 in Kyōto, Präfektur Kyōto) is en japaansch Immunoloog, de för Forschungen över de molekularbiologischen Oorsaaken van de Antikörper-Diversität bekannt is un nee immunologische Ansätze in de Krebstherapie. 2018 kreeg he tosommen mit James Patrick Allison den Nobelpries för Physiologie oder Medizin.
Honjo studeer af 1960 Medizin an de Universität Kyōto, wo he sowohl sien medizinischen Doktertitel (M.D., 1966) as ok sien Ph.D. in Medizinische Chemie (1975) kreeg. Dortüschen hett he 1966/67 en Fackutbillen as Dokter an dat Universitätsklinikum in Kyoto maakt un weer van 1971 bis 1973 an den National Institutes of Health un Fellow van de Carnegie Institution in Washington D.C. Af 1974 weer he Assistenzperfesser an de Medizinische Fakultät van de Universität Tokio un af 1979 Perfesser för Genetik an de Medizinische Fakultät van de Universität Osaka. He is siet 1984 Perfesser an de Universität Kyoto, siet 2005 in de Fakultät för Immunologie un Genomische Medizin. In Kyoto weer he van 1988 bit 1997 Direkter van dat Institut för Molekularbiologie un Genetik un van 1996 bit 2000 as ok van 2002 bit 2004 Dekan van de Medizinische Fakultät. Van 2004 bit 2006 weer he Direkter van dat Research Center for Science Systems van de Japan Society for the Promotion of Science.
Binnerhalv van de groot Antall van Antikörper ertüügen B-Lymphozyten, jede spezifisch up bestimmte Antigene reageerend un vör de Gebort dör tofällige Rekombinatschon van Genen för Sub-Afsnitte van de V-Region ertüügt (kiek V(D)J-Rekombination), find nah de Gebort en genetisch Riepen statt, de dat Immunsystem beter to Afwehr rüst. Dorbi wirken vör allen twee Mechanismen: somatische Hypermutatschoon (Punktmutatschonen van de DNA för de hoochvariable V-Region van de Antikörper) un Class Switching Recombination in de C-Region (de konstante Region van de swoor Kett van de Antikörper), de to verscheeden Subtypen führt as IgG, IgE, IgA. Honjo gelung de Opklooren van de dor achter stahn Mechanismen un de Opdecken van en dorbi bedeeligt Enzym, AID (Activation Induced Cytidine Deaminase). Vermoot wurrd ok en Rull van dat AID in de nahtranskriptschonale RNA-Prozesseeren, wat denn as wieder Mechanismus dorto kummt.
Buterdem hett Honjo en Mechanismus van dat Immunsystem opdeckt, dat dämpend up de Immunantwort wirkt över dat PD-1-Protein (Programmed cell death protein 1)[1]. Dat bütt en Ansatz to de Krebstherapie, wiel bi Blockaad van den PD-1-Rezeptor dat Immunsystem stark anschaaven wurrd. Eenige Krebszellen billen en Liganden (PD-L1 oder 2) för PD-1 un setten dormit PD-1 in Gang un ünnerdrücken somit dat Immunsystem. Dat wurrd dör de Blockaad van PD-1 mit spezifischen monoklonalen Antikörpern as Medikament in de Krebstherapie verhinnert. Hier weern all 2012 klinische Studien (an Huutkrebs un grootzelligen Lungenkrebs) in Japan (Ono Pharmaceuticals) un bi Bristol-Myers Squibb in den USA in Arbeit.[2] 2014 wurrn up disse Grundlaag twee Checkpoint-Inhibitoren nömmt Medikamente tolaaten (Nivolumab van Bristol-Myers-Squibb un Pembrolizumab van Merck). Nivolumab wirkt bi eenig Formen van Huut-, Lungen- un Nierenkrebs. De Hemmung van dat Immunsystem dör Ingangsetten van PD-1 hett aber ok positive Wirkungen in‘n Körper as de Ünnerdrücken van Autoimmunkrankheiten, wat ok to unerwünschten Nebenwirkungen bi den Insatz van Checkpoint-Hemmern in de Krebstherapie führen kann.
He is todem Ehrenliddmaat van de American Association of Immunologists un weer van 1999 bit 2000 Präsident van de Japaansch Sellschopp för Immunologie.
1991 bit 1996 weer he Fogarty Scholar an den National Institutes of Health. Siet 2016 tell hüm Thomson Reuters wegen de Antall van sien Ziteern to de Favoriten up en Nobelpries]].