Giovanni Francesco Barbarigo (ok Barbaro, Barberigo; * 29. April 1658 in Venedig; † 26. Januar 1730 in Padua) weer en italieensch Kardinal un Neffe vun den hilligen Gregorio Barbarigo (1625–1697).
1698 wurr he vun Paapst Innozenz XII. to’n Bischop vun Verona nömmt. De Bischopsweehn kreeg he an’n 17. August 1698 dör Kardinal Sebastiano Antonio Tanara, Mitkonsekratoren weer Francesco Pannochieschi, Arzbischop vun Pisa, un Arzbischop Prospero Bottino. 1714 is he up den Bischopsseet vun Brescia wesselt. Paapst Clemens XI. hett Barbarigo 1719 in pectore to’n Kardinalpreester erhaben, wat 1720 bekannt maakt wurr. 1721 wurr hüm de Titelkark Santi Marcellino e Pietro towiest. 1723 folg he as Bischof vun Padua nah.
He weer Deelnehmer an de Konklaven vun 1721 un 1724.