J.H. Bergmans-Beins (geb. Johanna Hindrika Beins) (Börger, 1879 - Bussum, 1948) was een Drèentse schriefster.
Zie gung naor de normaolschoele in Assen en Knoal en was onderwiezeres in Maiden, Vaalt en Börger. In 1905 trouwden zie mit de onderwiezer Jan Bergmans. Zie had een bulte maotskoppelijke functies: lid van de Voogdi'jraod, bestuurslid van 't Pervinciaol Museum en 't Openlochtmuseum Arnem, en commissielid volkskunde van de Keuninklijke Academie van Wetenskoppen. Wieder wördden zie in 1919 veur de Vrijzinnig Democratische Bond 't eerste vrouwelijke staotenlid in Drenthe en höld heur verkiezingsrede in 't Drèents. In 1938/1940 [1] verhuusden zie naor Bussum. Zie was lid van Het Drents Genootschap.
Zie was drok op Drèentse volkskunde en richtten een speulersgroep op die vanof 1908 opvoerings gaf van een boerenbrulfte. Heur skrieveri'je was nog bried eörienteerd: een roman, tenielstokken, gedichten, liedtiesteksten, vertellegies en artikels. Heur wark vi-j onder meer in de Drentse Volksalmanak, Maandblad Drenthe en 't Drents Liedtiesboekien, verzameld deur Jan Naarding (1949). Heur romantische ode an Drenthe, Drenthe, laand, waor 't aolde leven wördden op meziek ezet en kreeg bekendheid deur 't laand. Daorvan de eerste strofe:
Drenthe, laand, waor 't aolde leven,
Aolde vrijheid, aold gebroek,
't Volk met vaaste baand döt hechten,
An zien laand van heid' en stroek.
Waor de scheper nog de schaopen
Deur de broene heide drif
En waor aaltied 'Helpt 'nkanner'
Hoogste beste liefspreuk blif.
![]() |
Dit stok is eskreven in 't Zuudwest-Zuud-Drèents van de Drèents-Oaveriesselse grèensstreek. |