Deur de euliecrisis van 1979 giet de wereldeconomie achteruut. Samen mit de Islamitische Revolutie in Iran, 't langdurig vasteholden van Amerikaans ambassadepasseniel in Teheran en de Russische inval in Afghanistan gef dit zwaore spanning in de wereld van 1980.
In 't Verienigd Keuninkriek (1979), de Verienigde Staoten (1981) en de Bondsrippebliek Duutslaand (1982) koomt conservatieve regeringen an de macht. De jaoren tachtig bint 't decennium van Margaret Thatcher, Ronald Reagan en Helmut Kohl.
De bokse an op wetenschoppelijk economisch gebied krig de Chicago school of economics, een dèenkwieze die anevoerd wördt deur Milton Friedman. Ze wilt de anbodskaante van de economie bepaolend maken en de staotsinvloed teroggedringen. Ok de dictaturen in Zuud-Amerika, zoas die van Augusto Pinochet in Chili, bint van dizze schoele.
Premier Thatcher kump mit wetgeving die de macht van de Britse vakbonden slim beparkt. As ze een köppel verliesgevende kolenmienen dichte wil doen, krig ze drokte mit de populaire mienwarkersbond van Arthur Scargill. Nao maondenlange staking mut dizzend hum schikken.