Peditatus Michiganensis vicensimus unus, una ex centurionibus exercitus Gulielmi Tecumseh Sherman.
Georgius B. McClellan generalis maior. Imago a Matthaeo Brady facta, 1861.
Samuel K. Wilson legionarius (1841–1865) in Sturgis Rifles Peditatus Voluntarii Illinoesiae, 1862.
Sepultura mortuorum Unionis in acie Proelii Antietamensis, prope Rivum Antietamensem Terrae Mariae pugnati.

Exercitus Unionis fuit vires terrestres quae Unionem per Bellum Civile Americanum ab anno 1861 ad 1865 defenderunt.[1] Constitit ex parvo Exercitu Civitatum Foederatarum, exercitu permanente, permultis unitatibus ex civitates septentrionibus suppeditatis aucto, in militibus voluntariis et conscriptis consistentibus. Exercitus Unionis Exercitus Civitatum Confoederatarum pugnavit et tandem vicit. Circa 360 000 militum Unionis omnibus causis mortui sunt, et 280 000 fere vulnerati sunt.

Theatra

[recensere | fontem recensere]

Effectiones militares in Bello Civili in magnas regiones geographicas theatra appellatas proprie digestae sunt. Inter prospectibus effectionum generalium et rationum militarium, vide commentarios de praecipuis belli theatris, inter quos sunt Theatrum Occidentale et Theatrum Orientale.

Duces

[recensere | fontem recensere]

Quattuor homines praecipui Exercitum Unionis duxerunt:

Exercitus

[recensere | fontem recensere]

Exercitus sequentes per Bellum Civile Americanum creati sunt:

Nexus interni

Notae

[recensere | fontem recensere]
  1. Vide, exempli gratia, usum in Grant 1885:3.

Bibliographia

[recensere | fontem recensere]

Bibliographia addita

[recensere | fontem recensere]

Nexus externi

[recensere | fontem recensere]
Vicimedia Communia plura habent quae ad Exercitum Unionis spectant.