Buda Theravada, punika salah satunggiling ilèn agami Buda. Theravada asalipun saking kalih tembung ing salebeting basa Pali inggih punika: Thera lan Vada. Thera tegesipun sesepuh, lan vada tegesipun ajaran. Dados, Theravada tegesipun Ajaran Para Sesepuh. Maksudipun, Ajaranipun Sang Buda ingkang taksih dijaga kalih para bhikkhu sepuh tanpa nambahi utawa ngurangi ingkang sampun diajarke déning Sang Buda.
Sedaya ajaranipun Sang Buda dikumpulake dados telung warna, inggih punika: Vinaya Pitaka, Sutta Pitaka, lan Abhidhamma Pitaka. Kabèh iku ditulis dados kitab sucine sedaya umat Buda ingkang dipunsebut Tipitaka. Kitab punika dipuntulis nganggé bhasa Pali.
Ngantos punika, agama buddha ilèn Theravada taksih pepanggon ing nagari Sri Lanka, Thailand, Mianmar, Laos, Kambodia.
Latar wingking
Sang Buda miyos ing abad kaping 6 SM. Saksampunipun nggayuh Panerangan Sampurna ing yuswa 35 ngantos Mahaparinibbana ing yuswa 80, panjenenganipun nelasaken saumur gesangipun kanggé khotbah lan nyebaraken ajaran. Salebeting 45 taun, panjenenganipun ngasta lan khotbah siyang saha wengi, mung saré kalih jam sadinten.