Kaisar Kangxi (Hanzi: 康熙, lair 4 Mèi 1654 – pati 20 Dhésèmber 1722 ing umur 68 taun) ya iku kaisar saka Dinasti Qing kkapapat lan kaisar Tiongkok nomer loro saka bangsa Manchu kang nguwasani papréntahan taun 1661 nganti tekan taun 1722.[1] Dhèwèké dikenal dadi salah siji kaisar kang paling apik ana ing Tiongkok, amarga sadawané papréntahane Tiongkok bisa tumuwuh pesat ana ing babagan budaya lan uga militèr, rakyat uga bisa urip kanthi ayem.[1] Ana ing jaman semana Tiongkok dadi kamaharajan gedhé dhéwé ana ing donya kanthui wewengkon kang paling amba, populasi paling akèh, pasukane kuata kan banda donya kang ora bisa diitung.[1] Mangsa papréntahane kang suwenen nganti tekan 61 taun ndadèkaké dhèwèké dadi kaisar kang paling suwé anggoné nguwasani tahata ana ing sajarah Tiongkok.[1] Dhèwèké marisi tahta nalika umuré nembé 8 taun, ana ing umur kang isih enom iku dhèwèké didampingi déning wali saka Ibusuri Xiaozhuang, kang mènèhi prabawa kanggo uripé.[1] Kangxi lair kanthi jeneng cilik Aisin Gioro Xuanye (爱新觉罗玄燁) ya iku putra nomer telu saka Kaisar Shunzhi lan selir Tunggiya.[2] Taun 1661, Shunzhi dilaporake mati lan marisake tahta marang awake.[2] Sadurungé Shunzhi wis milih Suoni, Ebilong, Sukesaha, lan Aobai dadi wali kanggo mbantu kaisar kang isih cilik iku anggoné nglakokaké kewajibane ana ing papréntahan.[2] Wali-wali iki ora tau akur kanggo ngrebutake kakuwasn.[2] Saka ka papat waline Aobai dadi kang paling duwé ambisi.[2] Dhèwèké dadi wali tunggal kanggo Kangxi sawisé Suoni mati lan Sukesaha diukum mati, Ebilong banjur nyatakake tunduk marang dhèwèké.[2] Taun 1669, nalika umuré 14 taun, Kangxi mutusaké kanggo mimpin papréntahan kanthi independen.[2] Saka bantuwane Ibusuri Ziaozhuang, dhèwèké njebak Aobai lan jeblosake marang kunjara.[2] Wiwit saka iku Kangxi nembé bisa mimpin papréntahan kanthi mandiri.[2]
Cithakan:Pratélan kang Agung