Frederik Zernike (1888-1966) inggih punika salah satunggaling fisikawan Walanda lan pamenang Bebungah Nobel Fisika taun 1953 kanggé manggihaken mikroskop fase kontras, piranti ingkang mungkinaken studi struktur sèl ingkan boten prelu nyemari punapa déné mbesmi.[1]
Piyambkipun miyos wonten ing Amsterdam rikala tanggal 16 Juli 1888. Bapakipun inggih punika salah satunggaling guru sekolah lan pedagog ingkang misuwur ingkang nyerat sapérangan buku babagan aritmatika. Frits Zernike mlebet HBS lan wiwit 1905 salajengipun sinau kimia wonten ing Amsterdam. Nalika yuswanipun ngancik 19 taun, nalika taun 1907, piymabkipun mangsuli pitakénan kuis saking Universitas Groningen babagan téyori probabilitas, saéngga piyambakipun dipunhadhiahi medhali emas. Piyambakipun dados jawara ingkang angka kalih wonten ing pitakénan babagan optik ingkang dipunluncuraken déning Hollandsche Maatschappij van Wetenschappen wonten ing Haarlem (1912). Wonten ing taun punika ugi, piyambakipun lulus ujian dhoktor lan wiwit nindakaken disertasi, ing pundi piyambakipun migunakaken esai hadhiahipun nalika taun 1912 minangka titik tolak. Nalika taun 1913 piyambakipun dipunangékat minangka asistèn astronom Jacobus Cornelius Kapteyn ing Rijksuniversiteit Groningen. Nalika taun 1915 piyambakipun pikantuk gelar babagan kimia wonten ing Amsterdam kanthi disertasi ingkang gadhah sesirah L'opalescence critique, théorie et experiments.[2]
Sabibaripun pikantuk gelar, ugi wonten ing taun 1915, Zernike nggantosi Örnstein minangka dhosèn wonten ing babagan fisika matematika lan mekanika teoretis lan nalika taun 1920 piyambakipun dados profesor. Wonten ing taun 1920-an Zernike makarya inng babagan fisika statistik. Sesarengan kaliyan Örnstein, lan salajengipun J.A. Prins, Zernike nyerat sapérangan artikel fenomena fluktuasi. Wonten ing statistika molekul piyambakipun nepangaken konsèp fungsi distribusi radial, nemtokaken jumlah kepadatan rata-rata pusat molekul sakitar pusat molekul ingkang éwah. Kanggé Handbuch der Physik piyambakipun nyerat 1 pasal babagan téyori probabilitas lan statistika matematika (1928). Nalika taun 1930-an, kejawi boten nilaraken karyanipun babagan mekanika statistik, Zernike samsaya kapéncut kaliyan optika fisik. Piyambakipun sampun kalatih minangka pendamel piranti: rikala wiwitan taun 1921, piyambakipun sampun damel galvanometer kanthi tliti lan sadangunipun taun 1930-an piyambakipun makarya wonten ing pendamelan mikroskop fase kontras. Piyambakipun nyinaoni cacat wonten ing kaca mikroskop lan manggihaken bilih wonten bedanipun fase wonten ing difraksi cahya wonten ing zat-zat ingkang bènten. Kanthi manggihaken cara saperlu nambahaken kontras fase, Zernike saged damel mikroskop ingkang langkung kiyat, ingkang kanthi mikroskop damelanipun tiyang saged nyinaoni benda hidup (pencemaran limrahipun mbrasta sèl). Nalika taun 1936 piyambakipun pikantuk hak paten saking penemuanipun. Zernike dangu dados sarjana. Nalika taun 1920-an piyambakipun dumunung kaliyan sadhérékipun, Elisabeth Zernike, ingkang minangka pengarang, sesarengan kaliyan ibunipun. Pungkasanipun, nalika Januari 1930, piyambakipun palakrama kaliyan Theodora Willernina van Bommel van Vloten. Saking punika dipunparingi 1 putra (saking palakrama sadéréngipun dipunparingi 1 putri). Nalika Fèbruari 1945, sawatawis wekdal sadéréngipun pembebasan Groningen, garwanipun Zernike tilar donya.[3]
sabibaripun perang, Zernike, ingkang kedudukanipun dipuntetepaken malih kalebet ing fisika matematis lan teknis nalika taun 1941, nyempurnakaken malih mikroskop fase kontrasipun. Nalika taun 1946 piyambakipun dipuntunjuk dhateng Akademi Seni dan Ilmiah Karajan Walanda. Antawis taun 1947-1948 piyambakipun inggih punika profesor pengunjung wonten ing Universitas Johns Hopkins. Mliginipun sasampunipun taun 1950 piyambakipun pikantuk penghargaan saking sadaya donya, kalebet Penghargaan Nobel babagan Fisika nalika taun 1953 amarg mikroskop fase kontrasipun. Nalika taun 1956 piyambakipun dados anggota saking Royal Society. Wonten ing taun candhakipun, Zernike palakrama kaliyan Lena Baanders, ingkang saking palakrama punika boten dipunparingi putra. Piyambakipun pensiun nalika taun 1958 lan rikala taun 1961 pindhah dhateng Naarden (celak Amsterdam). Minatipun jembar, kalebet pengajaran pendidikan dhasar, filsafat alam, lan agama.[4]
Sadangu taun-taun pungkasan gesangipun, piyambakipun gerah, lan ing taun 1953 piyambakipun mlebet grya sakit wonten ing Amsterdam, ing pundi piyambakipun séda tanggal 10 Maret 1966.
Gerard 't Hooft, pamenang Nobel Fisika taun 1999 inggih punika wayah saking sadhérékipun.
Panampa Nobel babagan Fisika | |
---|---|
1901–1925 | Röntgen (1901) · Lorentz / Zeeman (1902) · Becquerel / P. Curie / M. Curie (1903) · Rayleigh (1904) · Lenard (1905) · Thomson (1906) · Michelson (1907) · Lippmann (1908) · Marconi / Braun (1909) · van der Waals (1910) · Wien (1911) · Dalén (1912) · Kamerlingh Onnes (1913) · Laue (1914) · W. L. Bragg / W. H. Bragg (1915) · Barkla (1917) · Planck (1918) · Stark (1919) · Guillaume (1920) · Einstein (1921) · N. Bohr (1922) · Millikan (1923) · M. Siegbahn (1924) · Franck / Hertz (1925) |
1926–1950 | Perrin (1926) · Compton / C. Wilson (1927) · O. Richardson (1928) · De Broglie (1929) · Raman (1930) · Heisenberg (1932) · Schrödinger / Dirac (1933) · Chadwick (1935) · Hess / C. D. Anderson (1936) · Davisson / Thomson (1937) · Fermi (1938) · Lawrence (1939) · Stern (1943) · Rabi (1944) · Pauli (1945) · Bridgman (1946) · Appleton (1947) · Blackett (1948) · Yukawa (1949) · Powell (1950) |
1951–1975 | Cockcroft / Walton (1951) · Bloch / Purcell (1952) · Zernike (1953) · Born / Bothe (1954) · Lamb / Kusch (1955) · Shockley / Bardeen / Brattain (1956) · Yang / T. D. Lee (1957) · Cherenkov / Frank / Tamm (1958) · Segrè / Chamberlain (1959) · Glaser (1960) · Hofstadter / Mössbauer (1961) · Landau (1962) · Wigner / Goeppert-Mayer / Jensen (1963) · Townes / Basov / Prokhorov (1964) · Tomonaga / Schwinger / Feynman (1965) · Kastler (1966) · Bethe (1967) · Alvarez (1968) · Gell-Mann (1969) · Alfvén / Néel (1970) · Gabor (1971) · Bardeen / Cooper / Schrieffer (1972) · Esaki / Giaever / Josephson (1973) · Ryle / Hewish (1974) · A. Bohr / Mottelson / Rainwater (1975) |
1976–2000 | Richter / Ting (1976) · P. W. Anderson / Mott / Van Vleck (1977) · Kapitsa / Penzias / R. Wilson (1978) · Glashow / Salam / Weinberg (1979) · Cronin / Fitch (1980) · Bloembergen / Schawlow / K. Siegbahn (1981) · K. Wilson (1982) · Chandrasekhar / Fowler (1983) · Rubbia / van der Meer (1984) · von Klitzing (1985) · Ruska / Binnig / Rohrer (1986) · Bednorz / Müller (1987) · Lederman / Schwartz / Steinberger (1988) · Ramsey / Dehmelt / Paul (1989) · Friedman / Kendall / R. Taylor (1990) · de Gennes (1991) · Charpak (1992) · Hulse / J. Taylor (1993) · Brockhouse / Shull (1994) · Perl / Reines (1995) · D. Lee / Osheroff / R. Richardson (1996) · Chu / Cohen-Tannoudji / Phillips (1997) · Laughlin / Störmer / Tsui (1998) · 't Hooft / Veltman (1999) · Alferov / Kroemer / Kilby (2000) |
2001–saiki | Cornell / Ketterle / Wieman (2001) · Davis / Koshiba / Giacconi (2002) · Abrikosov / Ginzburg / Leggett (2003) · Gross / Politzer / Wilczek (2004) · Glauber / Hall / Hänsch (2005) · Mather / Smoot (2006) · Fert / Grünberg (2007) · Nambu / Kobayashi / Maskawa (2008) · Kao / Boyle / Smith (2009) · Andre K. Geim / Kostya Novoselov (2010) · Perlmutter / Schmidt / Riess (2011) |