Taranis é un deus da mitoloxía celta, adorado sobre todo na Galia e na Bretaña romana.
Considerábase o deus do trono, a luz e o ceo, representado coma un home con barba, a pé ou montado nun cabalo, que levaba na man un raio ou unha roda, e en ocasións ambas cousas. Xunto con Esus, señor das árbores e Teutates, deus guerreiro, formaba a tríade dos "deuses da noite". Os druídas facían sacrificios para calmalo, pois considerábano responsábel de treboadas e tempestades.
O seu nome provén de tara, trono, e podería estar relacionado con Thor, da mitoloxía nórdica, ou Xúpiter, da romana.