Biografía | |
---|---|
Nacemento | 18 de decembro de 1969 ![]() Santiago de Compostela (España) ![]() |
Morte | 18 de novembro de 2020 ![]() Brieva, España ![]() |
Causa da morte | suicidio, enforcamento ![]() |
Lugar de sepultura | cemiterio de Boisaca ![]() |
Datos persoais | |
País de nacionalidade | España ![]() |
Educación | Universidade de Santiago de Compostela Universidade Sorbonne-Nouvelle ![]() |
Actividade | |
Ocupación | avogada , diplomática , Consul of France (en) ![]() ![]() |
Lingua | Lingua francesa e lingua inglesa ![]() |
Familia![]() | |
Cónxuxe | Alfonso Basterra Camporro (1996–2013) |
Fillos | Asunta Basterra Porto ![]() |
Pais | Francisco Porto Mella ![]() ![]() |
Premios |
Rosario Porto Ortega, nada en Santiago de Compostela o 18 de decembro de 1969 e finada en Brieva o 18 de novembro de 2020, foi unha avogada galega non exercente.
Foi filla da catedrática de Historia da Arte María do Socorro Ortega Romero e do seu esposo o recoñecido avogado Francisco Porto Mella, que exercera durante varias décadas como Cónsul honorario de Francia en Santiago.[1][2]
Licenciada en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela, e cun mestrado en Dereito Comparado, colexiouse como avogada non exercente, e nunca exerceu a profesión. Foi Cónsul honoraria de Francia entre 1997 e 2006.[3] Casou en febreiro de 1996 co xornalista Alfonso Basterra,[2][3] do que posteriormente se divorciou. Ambos os esposos, sen fillos, adoptaron unha nena chinesa dun ano de idade, de nome Fang Yong, orixinaria da cidade de Yongzhou (Hunan),[4] á que lle puxeron o nome de Asunta Fang Yong, máis coñecida como Asunta.
O 21 de setembro de 2013, cando a nena tiña 12 anos, desapareceu. Os seus pais adoptivos denunciaron a súa desaparición na tarde-noite dese mesmo día. Na madrugada do día seguinte, dúas persoas descubriron un cadáver nunha pista forestal da parroquia de San Simón de Ons de Cacheiras, no municipio de Teo (a só 5 km da casa de campo de Rosario Porto en Montouto, tamén en Teo), alertando aos Servizos de Emerxencia, que identificaron o corpo da nena desaparecida. O día 24 de setembro a nai, Rosario Porto, foi detida e investigada por un presunto delito de homicidio. Un día despois tamén o pai, Alfonso Basterra, foi detido e investigado.[5]
O xuíz que se encargou do caso foi José Antonio Vázquez Taín, coñecido pola súa actuación anterior e recente na recuperación do Códice Calixtino (2012) e no caso do accidente ferroviario de Angrois (2013). O caso motivou grande interese e foi obxecto de numerosos reportaxes nos principais medios televisivos españois. De acordo cos datos recollidos durante a investigación, a mesma xirou en torno a unha serie de pistas, entre as que se encontran:[6]
En xuño de 2014 o xuíz Vázquez Taín puxo fin á instrución do caso, dando paso ao proceso de apertura de xuízo oral.[10] En outubro, a Sección Sexta da Audiencia provincial da Coruña con sede en Santiago terminou cos últimos trámites xudiciais.[11] A selección do xurado popular iniciouse en maio de 2015,[12] estando previsto o comezo do xuízo para entre o 23 de xuño e o 17 de xullo do mesmo ano, pero producíronse algúns atrasos,[13] e foi finalmente a principios de outubro de 2015 cando se iniciou o xuízo na Audiencia Provincial da Coruña, con 84 testemuñas e 60 peritos.[14] O 30 de outubro de 2015 o xurado popular designado polo Xulgado de Santiago de Compostela determinou, por unanimidade, como culpábeis tanto a Alfonso Basterra como a Rosario Porto do asasinato de Asunta Basterra.[15] En novembro de 2015, apenas dúas semanas despois de coñecerse o veredicto, coñécese a sentenza contra os pais de Asunta Basterra: 18 anos de cárcere para cada un por un delito de asasinato coa concorrencia da agravante de parentesco.
Despois de pasar polo centro penitenciario de Teixeiro e o centro penitenciario da Lama foi trasladada no mes de marzo 2020 ao penal de Brieva onde, aparentemente, se suicidou aforcándose cun anaco de tea amarrado a unha ventá. No penal de Brieva aplicóuselle en principio o protocolo de prevención de suicidios, polo que ingresou directamente no módulo de enfermaría e quedou ao cargo dunha reclusa de confianza que a axudaba no proceso de adaptación. Porén, pouco máis tarde, levantáronlle estas cautelas, polo que Rosario xa facía vida normal antes de que, aparentemente, se quitara a vida.[16]
Os últimos en vela con vida foron os funcionarios de prisións que pasaron revista ás oito da mañá, cando as presas teñen que levantarse. Porén, non a encontraron no comedor para o almorzo, polo que foron buscala á cela, e foi alí onde a encontraron aforcada. Deron aviso inmediato ao 112 e os sanitarios intentaron reanimala. Institucións Penitenciarias abriron unha investigación para esclarecer os feitos, aínda que na cela que ocupaba Rosario Porto non apareceu ningún obxecto sospeitoso nin prohibido. Estaba todo recollido e, segundo as primeiras informacións, non había ningunha carta nin mensaxe. A autopsia deberá confirmar a causa do falecemento.[17]