Detalles da carreira | ||
---|---|---|
Carreira 10 de 16 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1984. | ||
![]() Trazado do circuíto de Brands Hatch | ||
Data | 22 de xullo de 1984 | |
Nome oficial | XXXVII John Player British Grand Prix | |
Localización | Circuíto de Brands Hatch, Kent, Reino Unido | |
Percorrido | Percorrido permanente de carreira 4´207 km | |
Distancia | 75 voltas, 315´525 km | |
Pole position | ||
Piloto | ![]() |
Brabham-BMW |
Tempo | 1:10.869 | |
Volta rápida | ||
Piloto | ![]() |
McLaren-TAG |
Tempo | 1:13.191 na volta 57 | |
Podio | ||
Primeiro | ![]() |
McLaren-TAG |
Segundo | ![]() |
Renault |
Terceiro | ![]() |
Toleman-Hart |
O Gran Premio do Reino Unido de 1984 (oficialmente o XXXVII John Player British Grand Prix) foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 22 de xullo de 1984 no circuíto de Circuíto de Brands Hatch cerca de Swanley, Kent, Inglaterra. Foi a décima carreira do Campionato do Mundo da tempada de 1984, a carreira, disputada sobre 71 voltas, foi gañada por Niki Lauda para o equipo McLaren, logo de saír desde a terceira posición. Derek Warwick terminou segundo nun Renault, e Ayrton Senna terceiro para o equipo Toleman.
O Gran Premio foi disputado por catorce equipos, cada un con dous pilotos. Os equipos, tamén coñecidos como Construtores, foron Brabham, McLaren, Lotus, Williams, Renault, Ferrari, ATS, Arrows, Alfa Romeo , Ligier, Osella, RAM, Spirit e Tyrrell.
Ao inicio da carreira, o piloto de McLaren Alain Prost lideraba o Campionato de Pilotos con 34´5 puntos, por diante do seu compañeiro de equipo Niki Lauda con 24 puntos e Elio de Angelis con 23´5. René Arnoux era cuarto con 22´5 puntos, mentres que Keke Rosberg era quinto con 20 puntos. No Campionato Mundial de Construtores, McLaren era o líder con 58´5 puntos, Ferrari e Lotus eran segundo e terceiro, con 31´5 e 29´5 puntos respectivamente, mentres que Williams con 24 e Brabham con 21 puntos loitaban polo cuarto lugar.
Antes da carreira, a Federación Internacional do Automóbil (FIA) anunciou que Tyrrell sería descualificado do Campionato Mundial polo uso de combustible e lastre ilegal nos seus coches. A decisión deu lugar a que todos os puntos anotados por Tyrrell durante toda a tempada quitáronselle.[1] Ao propietario de Tyrrell Ken Tyrrell concedéuselle un permiso do Tribunal Superior para que os seus coches competiran na sesión de clasificación do venres.[2]
Johnny Cecotto rompeuse ambas pernas logo dun forte choque durante a cualificación. Nunca máis puido competir na Fórmula Un. Nelson Piquet logrou a pole position. A vitoria de Niki Lauda co McLaren converteuno no máximo anotador de puntos na historia da Fórmula Un, pasando os 390 de Jackie Stewart.
O piloto de Renault Derek Warwick deu aos fans británicos algo que celebrar cando terminou 42 segundos detrás de Lauda no segundo lugar, mentres que Ayrton Senna o compañeiro de Cecotto en Toleman terminou terceiro, 21 segundos detrás de Warwick. O piloto de Lotus - Renault Elio de Angelis mantivo vivas as súas esperanzas no campionato ao terminar unha volta atrás no cuarto lugar. Foi seguido polos dous Ferraris de Michele Alboreto e René Arnoux nas posicións dos puntos finais.
A vitoria deulle a Lauda 33 puntos e recortou a vantaxe co seu compañeiro de equipo Alain Prost a só 1´5 puntos. Con 67´5 puntos, McLaren logrou case o dobre da cantidade de puntos no campionato de construtores que o segundo clasificado, Ferrari que estaba en 34´5 puntos.
Pos | Nº | Piloto | Construtor | Voltas | Tempo/Retirada | Grella | Puntos |
---|---|---|---|---|---|---|---|
1 | 8 | ![]() |
McLaren-TAG | 71 | 1:29:28.532 | 3 | 9 |
2 | 16 | ![]() |
Renault | 71 | + 42.123 | 6 | 6 |
3 | 19 | ![]() |
Toleman-Hart | 71 | + 1:03.328 | 7 | 4 |
4 | 11 | ![]() |
Lotus-Renault | 70 | + 1 volta | 4 | 3 |
5 | 27 | ![]() |
Ferrari | 70 | + 1 volta | 9 | 2 |
6 | 28 | ![]() |
Ferrari | 70 | + 1 volta | 13 | 1 |
7 | 1 | ![]() |
Brabham-BMW | 70 | + 1 volta | 1 | |
8 | 15 | ![]() |
Renault | 69 | Turbo | 10 | |
9 | 24 | ![]() |
Osella-Alfa Romeo | 68 | + 3 voltas | 21 | |
10 | 26 | ![]() |
Ligier-Renault | 68 | + 3 voltas | 19 | |
11 | 17 | ![]() |
Arrows-BMW | 67 | + 4 voltas | 15 | |
12 | 22 | ![]() |
Alfa Romeo | 66 | + 5 voltas | 17 | |
DSC | 4 | ![]() |
Tyrrell-Ford | 68 | Descualificado | 26 | |
NC | 21 | ![]() |
Spirit-Hart | 62 | Non clasificado | 22 | |
Ret | 25 | ![]() |
Ligier-Renault | 43 | Eléctrico | 20 | |
Ret | 7 | ![]() |
McLaren-TAG | 37 | Caixa de cambios | 2 | |
Ret | 12 | ![]() |
Lotus-Renault | 24 | Caixa de cambios | 8 | |
Ret | 18 | ![]() |
Arrows-BMW | 24 | Eléctrico | 12 | |
Ret | 5 | ![]() |
Williams-Honda | 14 | bomba auga | 16 | |
Ret | 10 | ![]() |
RAM-Hart | 10 | Accidente | 23 | |
Ret | 2 | ![]() |
Brabham-BMW | 9 | Eléctrico | 14 | |
Ret | 14 | ![]() |
ATS-BMW | 8 | Trompo | 11 | |
Ret | 6 | ![]() |
Williams-Honda | 5 | Motor | 5 | |
DSC | 3 | ![]() |
Tyrrell-Ford | 1 | Descualificado | 25 | |
Ret | 23 | ![]() |
Alfa Romeo | 0 | Accidente | 18 | |
Ret | 9 | ![]() |
RAM-Hart | 0 | Accidente | 24 | |
Ret | 30 | ![]() |
Osella-Alfa Romeo | 0 | Accidente | 27 | |
NSC | 20 | ![]() |
Toleman-Hart |
|
|
Carreira anterior: Gran Premio de Dallas de 1984 |
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA Temporada 1984 |
Carreira seguinte: Gran Premio de Alemaña de 1984 |
Carreira anterior: Gran Premio do Reino Unido de 1983 |
Gran Premio do Reino Unido | Carreira seguinte: Gran Premio do Reino Unido de 1985 |
A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de "The Official Formula 1 website". Consultado o 2007-06-17.
![]() |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Gran Premio do Reino Unido de 1984 |
![]() |
A Galipedia ten un portal sobre: Fórmula 1 |