Localización | |||||
---|---|---|---|---|---|
| |||||
Estado | España | ||||
Comunidade autónoma | Aragón | ||||
Provincia | Provincia de Zaragoza ![]() | ||||
Capital de | |||||
Contén a división administrativa | |||||
Poboación | |||||
Poboación | 1.530 (2023) ![]() | ||||
Lingua oficial | lingua castelá (lingua predominante) ![]() | ||||
Xeografía | |||||
Superficie | 273,680076 km² ![]() | ||||
Altitude | 440 m ![]() | ||||
Comparte fronteira con | Almochuel (pt) ![]() Vinaceite (pt) ![]() Azaila Híjar (pt) ![]() Codo (pt) ![]() Velilla de Ebro (pt) ![]() Quinto (pt) ![]() Mediana de Aragón (pt) ![]() Almonacid de la Cuba Fuentes de Ebro (pt) ![]() Lécera (pt) ![]() Puebla de Albortón (pt) ![]() La Zaida (pt) ![]() ![]() | ||||
Identificador descritivo | |||||
Código postal | 50130 ![]() | ||||
Fuso horario | |||||
Prefixo telefónico | 976 ![]() | ||||
Código INE | 50045 ![]() | ||||
Páxina web | belchite.es ![]() |
Belchite (en aragonés Belchit) é un concello aragonés da provincia de Zaragoza, situado a 49 km da capital. Ten unha poboación de 1.692 habitantes e 273,58 km². Coñécese por ser escenario dunha das batallas simbólicas da Guerra civil española, a Batalla de Belchite. Como consecuencia dos enfrontamentos, a vila foi completamente destruída. En lugar da súa reconstrución, o réxime de Francisco Franco optou por crear unha vila nova ao carón (hoxe coñecido como Belchite nuevo), deixando intactas as ruínas do anterior como recordo da guerra civil e do que se consideraron excesos do bando vencido.[1] O conxunto, hoxe en día abandonado e en parte pechado ao paso de persoas coñécese como Pueblo Viejo de Belchite.
Na vila localízanse dúas batallas importantes da historia de España: a Batalla de Belchite de 1809, desenvolvida durante a Guerra da Independencia española; e a Batalla de Belchite de 1937, desenvolvida durante a Guerra Civil Española.
Como consecuencia da Guerra Civil a vila quedou completamente arrasada, se ben até entón chegara a ser unha vila de certa importancia, albergando até dous mosteiros e varias igrexas. Franco decidiu reconstruílo xusto ao carón, deixando as ruínas da vila vella de Belchite intactas como recordo da contenda. Os encargados da construción da nova vila foron principalmente prisioneiros republicanos, para os cales habilitouse un campo de concentración nas proximidades, cuxos restos aínda se conservan, e que permaneceu aberto desde 1940 até 1945, chegando a albergar a 1.000 prisioneiros a cargo da Dirección General de Regiones Devastadas. Os derradeiros habitantes do Belchite vello abandonaron as súas ruínas en 1964 para reasentarse na nova vila.[2] As ruínas, sen acondicionar para o turismo, son visitadas por máis de 10.000 persoas ao ano.
![]() |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Belchite ![]() |