Localización | |||||
---|---|---|---|---|---|
| |||||
Estado | España | ||||
Comunidade autónoma | Comunidade Valenciana | ||||
Provincia | provincia de Valencia | ||||
Comarcas da Comunidade Valenciana | Horta Sud ![]() | ||||
Capital | Albal ![]() | ||||
Poboación | |||||
Poboación | 17.024 (2023) ![]() | ||||
Lingua oficial | lingua catalá (lingua predominante) ![]() | ||||
Xeografía | |||||
Superficie | 7,37 km² ![]() | ||||
Altitude | 15 m ![]() | ||||
Comparte fronteira con | |||||
Santo padrón | Brais de Sebaste e Santa Ana ![]() | ||||
Organización política | |||||
• Alcalde ![]() | Ramon Mari Vila (en) ![]() ![]() | ||||
Identificador descritivo | |||||
Código postal | 46470 ![]() | ||||
Fuso horario | |||||
Código INE | 46007 ![]() | ||||
ARGOS ID (en) ![]() | 46007 ![]() | ||||
Páxina web | albal.es ![]() | ||||
![]() ![]() ![]() |
Albal é un concello do País Valenciano que se atopa na bisbarra da Horta Sud.
Albal está situado entre a Albufeira e as últimas elevacións da serra Perenchiza. O terreo en que se sitúa é a chaira de aluvión que conforma toda a comarca da Horta de Valencia. Formada polos sedimentos acumulados ao longo de millóns de anos polos numerosos barrancos de escorrentía da zona.
Esta regado polo Xúcar por medio do Caldeirón Real e do Turia por medio do de Favara, que ten o seu fin neste termo. As súas augas son repartidas a todo o termo pola Quenlla de Albal. Atópase preto do Parque Natural da Albufeira
O seu clima é mediterráneo con temperaturas suaves no inverno e no verán. A maior parte das precipitacións teñen lugar na primavera e no outono. Frecuentemente, no outono teñen lugar choivas torrenciais xeradas polo fenómeno da gota fría. Ocasionalmente prodúcense desbordamentos dos barrancos citados.
Os concellos limítrofes de Albal son Catarroja, Beniparrell, Silla e Alcàsser, todos da comarca da Horta Sud, e a cidade de Valencia.
A orixe do municipio remóntase á época musulmá cando foi fundada unha alquería árabe ou casa de campo da época, que recibiu o nome de Alboayal e que, en 1238, o rei Xaime I de Aragón doou a Gil d'Atrosillo, quen seis anos máis tarde, vendeuna ao cabido Catedralicio de Valencia, que conservou definitivamente o señorío.
A súa poboación é de 15.084 habitantes en 2008, aínda que con tendencia á alza debido á gran cantidade de terreo en que se está edificando. A maior parte dos novos chegados son da mesma provincia.
1900 | 1910 | 1920 | 1930 | 1940 | 1950 | 1960 | 1970 | 1981 | 1991 | 2000 | 2005 | 2007 |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
2.293 | 2.373 | 2.673 | 3.100 | 3.547 | 4.069 | 4.784 | 7.203 | 8.101 | 9.109 | 11.973 | 14.061 | 14.840 |
As principais festas son:
Son típicos en festas os fogos de artificio, as misas, procesións, concertos de música, cabalgatas e verbenas.
![]() |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Albal |