Klaus Kinski | ||
![]() | ||
![]() | ||
Klaus Kinski (1988) | ||
persoanlike bysûnderheden | ||
echte namme | Nikolaus Günther Nakszyński | |
nasjonaliteit | ![]() | |
berne | 18 oktober 1926 | |
berteplak | Sopot | |
stoarn | 23 novimber, 1991 | |
stjerplak | Lagunitas ![]() | |
jierren aktyf | 1948-1989 |
Klaus Kinski, pseudonym fan Nikolaus Günther Nakszyński, (Sopot, 18 oktober 1926 - Lagunitas, Kalifornje, 23 novimber, 1991) wie in Dútsk akteur, ferneamd om syn ynbannich spyljen en fanwege syn eksplosive temperamint. Hy aktearre yn mear as 130 films en wurdt wierskynlik it meast ûnthâlden troch syn gearwurking mei skriuwer/regisseur Werner Herzog.
Yn de Twadde Wrâldkriich wie Kinski by de paratroepen en waard finzen nommen troch it Britske leger yn Nederlân, ein 1944. Yn it kriichsfinzenekamp "Camp 186" yn Berechurch Hall yn Colchester, Essex, Ingelân, stie er foart it earst op de planken.
Yn 1950 hat Kinski trije dagen opnommen west yn in psychiatrysk sikehûs; syn medyske status sprekt dan fan in foarstadium fan skizofreny
Kinski ferskynde yn ferskate Dútske films fan Edgar Wallace. Syn gearwurking mei Werner Herzog brocht him ynternasjonale ferneamdens. Hja hawwe fiif films tegearre makke: Aguirre: The Wrath of God (1972), Woyzeck (1978), Nosferatu the Vampyre (1979), Fitzcarraldo (1982), en as lêste Cobra Verde (1987). Yn 1977 blonk er út as terrorist Wilfried Böse yn de Israelyske film Operation Thunderbolt, basearre op Operaasje Entebbe yn 1976. Yn Kinskis lêste film (dy't er skreau én regisearre), Kinski Paganini (1989), spile er de rol fan Niccolò Paganini, de legindaryske fioelist.
Kinski is trijeris troud west en hie trije bern, dy't ek alle trije akteur wurden binne. It bekendst is syn twadde dochter, Nastassja Kinski, dy't komselden kontakt hiene. Houliken: