Claude Lanzmann | ||
![]() | ||
Lanzmann op it Filmfestival Cannes 2017 | ||
persoanlike bysûnderheden | ||
nasjonaliteit | ![]() | |
berne | 27 novimber 1925 | |
berteplak | Bois-Colombes/Parys | |
stoarn | 5 july 2018 (92 jier) | |
stjerplak | Parys | |
wurkpaad | ||
berop/amt | Dokumintêremakker, heechlearaar, sjoernalist | |
jierren aktyf | 1970-2018 | |
reden bekendheid |
Dokumintêre Shoah | |
bekendste wurk(en) |
Pourquoi Israël, Shoah, Un vivant qui passe, Sobibor, 14 octobre 1943, 16 heures, Le Dernier des injustes |
Claude Lanzmann (Parys, 27 novimber 1925 – dêre, 5 july 2018) wie in Frânsk filosoof, sjoernalist en heechlearaar dokumintêre-films oan de European Graduate School yn Saas-Fee (Switserlân).
Lanzmann wie redakteur fan it tydskrift Les Temps Modernes, dat oprjochte waard troch Jean-Paul Sartre en Simone de Beauvoir.
Lanzmann syn meast bekende wurk is de goed njoggen oere duorjende dokumintêre Shoah út 1985. Dat is in skiednis fan de Holokaust yn de foarm fan fraachpetearen mei slachtoffers, tsjûgen en oare belutsenen. Lanzmann ynterviewet sels en stelt iepen fragen en giet koart om 'e hoeke. De film wurdt troch in protte minsken as de wichtichste dokumintêre oer de Holokaust beskôge.
Yn 1993 waard Lanzmann troch de Stichting Keunstnersferset 1942-1945 lauwere mei de Fersetspriis fan de Stichting Keunstnersferset.
In karút:
Boarnen, noaten en/as referinsjes: |
|