Valeto laŭ la plej kompletaj vortaro de Esperanto estas evitinda vorto por ĉambristo,[1] en pli larĝa senco servisto: Valeto (de la franca forto valet aŭ varlet, de vassellittus en la vulgara latino, "juna nobelulo, paĝio", diminutivo de vasallus en la mezepoka latino, "servanto", komparu la Esperantan vorton vasalo) estas termino por masklaj servistoj kiuj servas kiel personaj helpantoj al ties dungantoj. En la Mezepoko kaj Antikva Reĝimo, la franclingva esprimo valet de chambre utilis por aludi al la rolo por junaj korteganoj kaj specialistoj kiaj artistoj en reĝa kortego, sed la termino valet per si mem plej ofte referencas al normala servisto responsa pri la vestoj kaj personaj propraĵoj de dungistoj, kaj kiu faras minorajn aranĝojn. La esperanta neologismo spegulas la francan signifon.