Mae poen yn deimlad trallodus a achosir yn aml gan ysgogiadau dwys neu niweidiol. Mae'r Gymdeithas Ryngwladol ar gyfer Astudio Poen yn diffinio poen fel "profiad synhwyraidd ac emosiynol annymunol sy'n gysylltiedig â, neu'n debyg i'r hyn sy'n gysylltiedig â niwed gwirioneddol neu bosibl i feinwe." [1] Mewn diagnosis meddygol, mae poen yn cael ei ystyried yn symptom o gyflwr sylfaenol.
Mae poen yn cymell yr unigolyn i dynnu'n ôl o sefyllfaoedd niweidiol, i amddiffyn rhan o'r corff sydd wedi'i difrodi wrth iddo wella, ac i osgoi profiadau tebyg yn y dyfodol. [2] Mae'r rhan fwyaf o boen yn gwella unwaith y bydd yr ysgogiad gwenwynig wedi'i dynnu a'r corff wedi gwella, ond gall barhau er gwaethaf tynnu'r ysgogiad a gwella ymddangosiadol y corff. Weithiau mae poen yn codi yn absenoldeb unrhyw ysgogiad, difrod neu afiechyd y gellir ei ganfod. [3]
Poen yw'r rheswm mwyaf cyffredin dros ymgynghori â meddyg yn y mwyafrif o wledydd datblygedig.[4][5] Mae'n symptom mawr mewn llawer o gyflyrau meddygol, a gall ymyrryd ag ansawdd bywyd a gweithrediad cyffredinol person. [6] Mae meddyginiaethau poen syml yn ddefnyddiol mewn 20% i 70% o achosion.[7] Gall ffactorau seicolegol megis cefnogaeth gymdeithasol, therapi ymddygiad gwybyddol, cyffro, neu wrthdyniad effeithio ar ddwysedd poen neu annifyrrwch.[8]
Gall poen corfforol hirdymor effeithio ar ein hiechyd meddwl yn sylweddol.
Gall fod yn rhwystredig, nid yn unig am y gall effeithio’n negyddol ar ein hwyliau, ond gall ein rhwystro rhag gwneud rhai pethau rydyn ni’n gwybod fyddai’n llesol i’n hwyliau.[9]