Lewis Bayly | |
---|---|
![]() Clawr The Practice of Piety (1611) | |
Ganwyd | 1565 ![]() Caerfyrddin ![]() |
Bu farw | 26 Hydref 1631 ![]() Bangor ![]() |
Dinasyddiaeth | ![]() |
Galwedigaeth | offeiriad, athronydd, ysgrifennwr, diwinydd ![]() |
Swydd | esgob ![]() |
Priod | Anne Bagenal ![]() |
Plant | Nicholas Bayly ![]() |
Clerigwr a fu'n Esgob Bangor ac awdur oedd Lewis Bayly neu Lewis Bayley (bu farw 26 Hydref 1631).[1][2]
Nid oes sicrwydd ymhle y cafodd ei eni; efallai Caerfyrddin yn ôl Y Bywgraffiadur Cymreig.[3] Graddiodd o Goleg Exeter, Rhydychen, a daeth yn ficer Shipton-on-Stour, Swydd Gaerwrangon yn 1597, ac wedyn Evesham yn 1600, lle daeth hefyd yn brifathro'r ysgol ramadeg. Apwyntiwyd ef yn Esgob Bangor yn 1616.
Roedd yn gyfaill mawr i Syr John Wynn o Wydir, er iddynt ffraeo ar y dechrau pan geisiodd Bayly gyfyngu dylanwad yr uchelwr pwerus.
Mae'n fwyaf adnabyddus fel awdur The Practice of Piety (1611), llyfr defosiynol hynod o boblogaidd a gyfieithwyd i'r Gymraeg gan Rowland Vaughan o Gaergai fel Yr Ymarfer o Dduwioldeb yn 1630. Rhoddodd gefnogaeth i gyhoeddi Geiriadur John Davies, Mallwyd (1632).
Etifeddodd ei ŵyr Henry Bayly (1744-1812) ystâd Plas Newydd, Môn.
![]() |
Mae gan Wicidestun destun sy'n berthnasol i'r erthygl hon: |