![]() | |
Enghraifft o'r canlynol | disgyblaeth academaidd ![]() |
---|---|
Math | gwyddoniaeth, applied psychology ![]() |
![]() |
Erthyglau'n ymwneud â |
Marwolaeth |
---|
![]() |
Angeueg |
Meddygaeth |
Afiechyd anwelladwy · Awtopsi · Ewthanasia |
Achosion a mathau |
Cyfradd marw · Hil-laddiad · Hunanladdiad · Llofruddiaeth |
Wedi marwolaeth |
Amlosgiad · Angladd · Claddedigaeth · Cynhebrwng · Gwylnos |
Y gyfraith |
Corffgarwch · Crwner · Dienyddio · Etifeddiaeth · Ewyllys · Trengholiad |
Crefydd ac athroniaeth |
Aberth dynol · Anfarwoldeb · Atgyfodiad · Bywyd ar ôl marwolaeth · Merthyr · Ysbryd |
Diwylliant a chymdeithas |
Gweddw · Memento mori · Ysgrif goffa |
Categori |
Gwyddor marwolaeth yw angeueg[1] sydd yn astudio'r profiad marw, gofal diwedd oes, ac agweddau seicolegol galaru. Maes rhyngddisgyblaethol ydyw sydd yn tynnu ar feddygaeth a gwyddor iechyd, gwyddor ymddygiad, cymdeithaseg, anthropoleg, diwinyddiaeth, athroniaeth, economeg, ac hanes.
Ym 1903 fe alwodd y biolegydd Élie Metchnikoff am sefydlu disgyblaeth wyddonol i astudio'r holl ffenomenau sydd yn ymwneud â marwolaeth, gan ddadlau bod angen deall y pwnc hwnnw os yw gwyddonwyr am ddeall y gwyddorau bywyd. Ni chafwyd datblygiad yn y maes nes ail hanner yr 20g. Tyfodd y ddisgyblaeth yn y 1960au a'r 1970au ar sail llyfrau gan Herman Feifel, Robert Kastenbaum, Ruth Aisenberg, ac Elisabeth Kübler-Ross.[2][3]