Amel Tuka | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() Tuka 2017. | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
Lične informacije | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
Klub | AK Zenica | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
Trener | Gianni Ghidini | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
Rođenje | Kakanj | 9. januar 1991||||||||||||||||||||||||||||||||||
Visina | 187 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
Težina | 77 kg | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
Lični rekord(i) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
Lični rekord(i) | 1:42.51[2] | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
400 m | 46.15[1] | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
Medalje
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||
Ažurirano: 2. 10. 2019. |
Amel Tuka bosanskohercegovački je atletičar, čija su specijalnost utrke na 800 (primarna disciplina) i 400 metara; u obje discipline drži nacionalni rekord. Član je Atletskog kluba Zenica. Osvajač je srebrne medalje sa Svjetskog prvenstva 2019. i bronzane medalje sa Svjetskog prvenstva 2015.
Atletikom se počeo baviti sasvim slučajno kad je 2008, kao učenik trećeg razreda STŠ "Kemal Kapetanović" iz Kaknja, učestvovao na Malim olimpijskim igrama u Zenici i pobijedio u utrci na 400 m. Trener AK Zenica Halid Sedić pozvao ga je na razgovor, nakon kojeg je Tuka postao član tog kluba. Budući da je živio u Kaknju, morao je svakodnevno dolaziti na treninge u Zenicu. Samo nekoliko mjeseci kasnije zabilježio je prvi uspjeh: pobijedio je na 400 i 800 m na državnom juniorskom prvenstvu. Slijedio je ulazak u reprezentaciju i učešće na Balkanskom juniorskom prvenstvu u Grčkoj, gdje je bio treći. Nakon tog uspjeha proglašen je atletskim otkrićem godine u Bosni i Hercegovini.[3]
Od 2010. stalni je član seniorske reprezentacije na takmičenju Treće lige Evropskog ekipnog prvenstva i na svim takmičenjima bio je na pobjedničkom postolju.
U junu 2013. pobijedio je na takmičenju Treće lige Evropskog ekipnog prvenstva s rezultatom 1:51.11. Mjesec kasnije, na Evropskom prvenstvu U-23, osvojio je treće mjesto na 800 m i postavio državni rekord 1:46.29.[4]
U 2014. osvojio je bronzanu medalju na Balkanskom prvenstvu u Piteștiju (1:50.67) da bi na svom drugom Evropskom prvenstvu u seniorskoj konkurenciji u Zürichu bio šesti s novim državnim rekordom 1:46.12.
U 2015. osvojio je zlatnu medalju na Balkanskom dvoranskom prvenstvu u Istanbulu (1:48.86). Dana 1. jula na mitingu u Velenju postavio je novi državni rekord, pobijedivši s rezultatom 1:44.19. Rekord je popravio već nakon 10 dana, pobijedivši i u Madridu s vremenom 1:43.84. Šest dana kasnije, u svom prvom nastupu na nekom od mitinga Dijamantne lige u karijeri, ponovo je popravio lični i državni rekord pobijedivši u Monaku s vremenom 1:42.51. To je bilo najbolje vrijeme sezone 2015. u tom trenutku, 32. rezultat svih vremena i četvrti u Evropi. U toj utrci pobijedio je i tadašnjeg olimpijskog viceprvaka Nijela Amosa i svjetskog prvaka Mohammeda Amana.
Na Svjetskom prvenstvu 2015. u Pekingu ostvario je rezultat karijere osvojivši bronzanu medalju iza svjetskog rekordera Davida Rudishe i Poljaka Adama Kszczota.[5] To je bio najveći uspjeh u historiji bosanskohercegovačke atletike dotad.
Na Memorijalu Van Damme u Bruxellesu, završnom mitingu Dijamantne lige 2015, osvojio je treće mjesto, što mu je bilo dovoljno i za treće mjesto u ukupnom poretku te discipline.[6]
Prema izboru Asocijacije balkanskih atletskih federacija (ABAF), Tuka je osvojio titulu najboljeg atletičara na Balkanu u 2015.[7]
Na atletskom mitingu u Sarajevu 11. juna 2016. popravio je lični i državni rekord na 400 m istrčavši 46.41, čime je izborio plasman na Evropsko prvenstvo u Amsterdamu.[8]
Kao generalna proba pred Olimpijske igre nastupio je na Evropskom prvenstvu 2016, osvojivši na kraju "najgore", četvrto mjesto. Na Igrama u Rio de Janeiru je u utrci kvalifikacija završio na drugom mjestu u svojoj grupi s rezultatom 1:45.72, te se kvalificirao za polufinale.[9] U polufinalnoj utrci završio je na četvrtom mjestu u svojoj grupi s rezultatom 1:45.24, te se nije uspio kvalificirati za finale, a ukupno je imao 12. vrijeme.[10]
U sljedeće dvije sezone doživio je pad forme i nije ostvarivao značajnije rezultate ni na prvenstvima ni na mitinzima. U sezoni 2019. počeo se vraćati u formu, počevši sa šestim mjestom na Evropskom dvoranskom prvenstvu u Glasgowu. Nakon dvoranskog dijela sezone nastavio je nastupati na mitinzima, postepeno poboljšavajući rezultate, pa je tako u Stockholmu ostvario drugu pobjedu na mitinzima Dijamantne lige u karijeri. Kulminacija sezone bilo je Svjetsko prvenstvo u Dohi, na kojem je prvo rutinski prošao kvalifikacije i polufinale da bi u finalu popravio historijski rezultat iz Pekinga 2015. osvojivši srebrnu medalju iza Amerikanca Donavana Braziera sa svojim rezultatom sezone 1:43.47.[11]
Olimpijski komitet Bosne i Hercegovine izabrao ga je 5. decembra 2019. za sportistu godine.[12]
Pred istek 2018. diplomirao je na Mašinskom fakultetu Univerziteta u Zenici, stekavši zvanje diplomiranog inženjera mašinstva.[13]
Sedmicu poslije povratka sa Svjetskog prvenstva 2019. oženio se Aminom Pivić nakon četverogodišnje veze.[14]
Datum | Takmičenje | Mjesto | Disciplina | Plasman | Rezultat |
---|---|---|---|---|---|
2010. | Treća liga Evropskog ekipnog prvenstva | Marsa | 800 m | 1. | 1:51.43 |
4 × 400 m | 9. | 3:21.49 | |||
2011. | Balkansko prvenstvo | Sliven | 4 × 400 m | 6. | 3:16.90 |
Treća liga Evropskog ekipnog prvenstva | Reykjavík | 400 m | 9. | 49.91 | |
4 × 400 m | 3. | 3:17.16 | |||
2012. | Evropsko prvenstvo u atletici 2012. | Helsinki | 800 m | 24. | 1:51.14 |
Balkansko prvenstvo | Eskişehir | 800 m | 1. | 1:49.36 | |
2013. | Treća liga Evropskog ekipnog prvenstva | Banská Bystrica | 400 m | 3. | 47.73 |
800 m | 1. | 1:51.11 | |||
Evropsko prvenstvo U-23 | Tampere | 800 m | 3. | 1:46.29 | |
Balkansko prvenstvo | Stara Zagora | 800 m | 2. | 1:50.76 | |
2014. | Balkansko prvenstvo | Pitești | 800 m | 3. | 1:50.67 |
Evropsko prvenstvo | Zürich | 800 m | 6. | 1:46.12 NR | |
2015. | Balkansko dvoransko prvenstvo | Istanbul | 800 m | 1. | 1:48.86 NR |
Evropsko dvoransko prvenstvo | Prag | 800 m | 21. | 1:49.92 | |
Evropske igre 2015. | Baku | 800 m | 1. | 1:50.16 REI | |
Herculis (Dij. liga) | Monako | 800 m | 1. | 1:42.51 NR | |
Svjetsko prvenstvo | Peking | 800 m | 3. | 1:46.30 | |
Memorijal Van Damme (Dij. liga) | Bruxelles | 800 m | 3. | 1:45.45 | |
2016. | Miting "Mohammed VI" (Dij. liga) | Rabat | 800 m | 3. | 1:45.41 |
Miting AK "Novi Grad" | Sarajevo | 400 m | 1. | 46.41 NR | |
Evropsko prvenstvo | Amsterdam | 800 m | 4. | 1:45.74 | |
Olimpijske igre 2016. | Rio de Janeiro | 800 m | 4(a) | 1:45.24 | |
Memorijal Van Damme (Dij. liga) | Bruxelles | 800 m | 3. | 1:44.54 | |
2017. | Evropsko dvoransko prvenstvo | Beograd | 800 m | 12 (KV) | 1:49.841 |
Svjetsko prvenstvo | London | 800 m | 21 (KV) | 1:46.54 | |
2018. | Evropsko prvenstvo | Berlin | 800 m | 13 (PF) | 1:47.24 |
2019. | Evropsko dvoransko prvenstvo | Glasgow | 800 m | 6. | 1:47.91 |
Bauhaus-Galan (Dij. liga) | Stockholm | 800 m | 1. | 1:46.68 | |
Svjetsko prvenstvo | Doha | 800 m | 2. | 1:43.47 | |
2020. | Sarajevski atletski miting Novi Grad | Sarajevo | 400 m | 1. | 46:36 |
Miting dijamantske lige | Monaco | 800 m | 9. | 1:45.97 |
(a) Četvrto mjesto u polufinalu. Nije se plasirao u finale.[10]
1 Nije startao u polufinalu.
Disciplina | Rezultat | Mjesto | Datum |
---|---|---|---|
400 m | 46.15[1] | ![]() |
29. 6. 2019. |
800 m | 1:42.51 | ![]() |
17. 7. 2015. |
Prethodi: | Nosilac zastave Bosne i Hercegovine na Olimpijskim igrama: Rio de Janeiro 2016. |
Slijedi: |
Amel Mekić | Larisa Cerić i Amel Tuka |