Un pastor (en llatín: pastoris y esti del griegu ποιμήν poimén, y del sánscritu पाति, lliteralmente: ‘guardián’) ye la persona que se dedica a la cría, guía y cuidu del ganáu al campu. Ye especialmente referíu al ganáu ovín, anque'l términu tamién s'aplica a otres especies de rumiantes.
Davezu, pal exerciciu del so trabayu (llabor que se denomina «pastoríu»), el pastor ayúdase de perros pregueros, adomaos para conducir el ganáu so la dirección del so amu.
Na cultura occidental, dende l'antigüedá, el pastor foi consideráu una figura d'humildá y cencellez, pero tamién de protección y guía. D'ende que per un llau se llame «pastoril» al xéneru de poesíes de temes cencielles y populares como la naturaleza y l'amor, y, por otru, que nel cristianismu llámese pastores «» a los sos líderes.