Nasturtium officinale ![]() | ||
---|---|---|
| ||
Clasificación científica | ||
Reinu: | Plantae | |
División: | Magnoliophyta | |
Clas: | Magnoliopsida | |
Orde: | Brassicales | |
Familia: | Brassicaceae | |
Tribu: | Cardamineae | |
Xéneru: | Nasturtium | |
Especie: |
Nasturtium officinale W.T.Aiton | |
Consultes | ||
Royal Botanic Gardens, Kew | Royal Botanic Gardens, Kew | |
World Flora Online | World Flora online | |
[editar datos en Wikidata] |
Berru, crudu | ||
---|---|---|
![]() | ||
Tamañu de porción | ||
Enerxía 11 kcal 46 kJ | ||
Carbohidratos | 1.29 g | |
• Zucres | 0.2 g | |
• Fibra alimentaria | 0.5 g | |
Grases | 0.1 g | |
Proteínes | 2.3 g | |
Retinol (vit. A) | 160 μg (18%) | |
• β-carotenu | 1914 μg (18%) | |
Tiamina (vit. B1) | 0.09 mg (7%) | |
Riboflavina (vit. B2) | 0.12 mg (8%) | |
Ácidu pantoténicu (vit. B5) | 0.31 mg (6%) | |
Vitamina B6 | 0.129 mg (10%) | |
Vitamina C | 43 mg (72%) | |
Vitamina E | 1 mg (7%) | |
Vitamina K | 250 μg (238%) | |
Calciu | 120 mg (12%) | |
Fierro | 0.2 mg (2%) | |
Magnesiu | 21 mg (6%) | |
Manganesu | 0.244 mg (12%) | |
Fósforu | 60 mg (9%) | |
Potasiu | 330 mg (7%) | |
Sodiu | 41 mg (3%) | |
% de la cantidá diaria encamentada p'adultos. | ||
Fonte: Berru, crudu na base de datos de nutrientes del USDA. | ||
[editar datos en Wikidata] |
Nasturtium officinale, comúnmente llamáu barraza[1] o berriu[2], ye una planta perenne común en regueros, riegues d'agües clares y banzaos, orixinaria d'Europa y Asia Central. Considérase unu de los vexetales más antiguos consumíos pol ser humanu. Anguaño estendióse per tol mundu por ser una planta de consumu domésticu bien apreciada n'ensalaes. Convirtióse nuna especie invasora na rexón de los Grandes Llagos, onde foi alcontrada per primer vegada en 1847.[3]
Ye una planta perenne, acuática o semiacuática d'ente 10 a 50 cm d'altor que s'arrexunta en grandes colonies. Los tarmos ascendentes son buecos y daqué carnosos. Les fueyes, de color verde escuru, son glabres, bipinnaes y con llimbu anchu. Les flores, pequeñes y blanques, axuntar en ramilletes o panícules terminales.
L'usu melecinal del berru ye vieyu, como lo demuestra la so presencia na Capitulare de villis vel curtis imperii, una orde emitida por Carlomagno que reclama a los sos campos por que cultiven una serie de yerbes y condimentos incluyendo "nasturtium" identificada anguaño como Nasturtium officinale.
El berru contién cantidaes significatives de fierro, calciu, yodu, y acedu fólico, amás de les vitamines A y C.[4] Por cuenta de que ye relativamente ricu en vitamina C, suxurióse berru (ente otres plantes) pol ciruxanu militar inglés John Woodall (1570-1643) como un remediu pal escorbutu. El berru ye tamién una fonte importante d'ácidos grasos omega-3, principalmente na forma de 16:3n-3 (acedu hexadecatrienoico) a 45 mg / 100g.[5]
Munchos beneficios al comer berros son reclamaos, como la de qu'actúa como un estimulante , una fonte de fitoquímicos y antioxidantes, un diuréticu, un expectorante y un dixestivu.[6] Tamién paez tener propiedaes contra'l cáncer; créese que puede ayudar a defendese contra'l cáncer de pulmón.[7][8][9][10] Un estudiu de 2010 realizáu pola Universidá de Southampton afayó que'l consumu de berru tamién puede tornar la crecedera del cáncer de mama.[11] El conteníu d'isotiocianato de fenetilo (PEITC) en berros inhibe la HIF, que puede tornar l'angiogénesis.
Cultivos de berru cultivaos en presencia de cuchu pueden ser un abellugu pa parásitos tales como la fasciola hepática Fasciola hepatica.[12] El berru ye un conocíu inhibidor de la citocromo P450 CYP2Y1 , que puede resultar na alteración del metabolismu de les persones que tomen ciertes melecines, tales como clorzoxazona.[13]
Utilícense: Fueyes, raigañu, biltos tienros y frescos.
El berru ye un purgante, estimulante dixestivu. Na provincia de Chimborazo aprovéchense estes cualidaes pal tratamientu de neños, nuevos y adultos por problemes estomacales.[15]
Diuréticu. Utilízase'l fervinchu de berru, na Provincia de Chimborazo,ye considerada una fruta
Nasturtium officinale describióse por William Townsend Aiton y espublizóse en Hortus Kewensis; or, a Catalogue of the Plants Cultivated in the Royal Botanic Garden at Kew. London (2nd ed.) 4: 110, nel añu 1812.[16]
Nasturtium vien del llatín nasus = "naríz" y tortus = "torcíu" debíu al golor picante de la planta qu'agafaba la ñariz y obligaba a faer xestos torciéndola.
|
![]() |
Wikispecies tien un artículu sobre Nasturtium officinale. |