Charles Hermite![]() | |||
---|---|---|---|
![]() | |||
1r xineru 1890 - 31 avientu 1890 ← Alfred des Cloizeaux (es) ![]() | |||
Vida | |||
Nacimientu | Dieuze[1], 24 d'avientu de 1822[2] | ||
Nacionalidá |
![]() | ||
Muerte | París[1], 14 de xineru de 1901[2] (78 años) | ||
Sepultura | Cementeriu de Montparnasse | ||
Familia | |||
Familia |
ver
| ||
Estudios | |||
Estudios |
Lycée Henri IV (es) ![]() Liceo Louis-le-Grand (es) ![]() (1840 - 1841) Escuela Politéunica (1841 - 1842) | ||
Nivel d'estudios |
bachillerato (Francia) (es) ![]() bachiller de ciencies | ||
Direutor de tesis de |
Henri Poincaré Thomas Joannes Stieltjes Marie Georges Humbert (es) ![]() Jules Tannery Désiré André Léon Charve Mihailo Petrović (es) ![]() Charles Émile Picard Léon Charve Louis Bourguet (es) ![]() Désiré André | ||
Llingües falaes | francés[3] | ||
Profesor de |
Jules Tannery Mijalko Ciric (en) ![]() | ||
Oficiu |
matemáticu, profesor universitariu, maître de conférences, professeur des universités (es) ![]() | ||
Emplegadores |
Escuela Politéunica École normale supérieure (1862 – 1869) Universidá de París (1876 – 1897) | ||
Trabayos destacaos | teoría de númberos | ||
Premios | |||
Miembru de |
Royal Society[5] Société Philomatique de Paris (es) ![]() Academia Francesa de les Ciencies[5] Academia de Ciencies de San Petersburgu Real Academia de les Ciencies de Suecia Liga de la Patria Francesa (es) ![]() Academia de Ciencies d'Hungría Académie de Stanislas (en) ![]() Academia de les Artes y les Ciencies d'Estaos Xuníos Academia Nacional de los Linces (es) ![]() Academia de Ciencies de Rusia Academia Prusiana de les Ciencies Accademia Nazionale delle Scienze detta dei XL Royal Society of Edinburgh[5] Real Academia d'Artes y Ciencies de los Países Baxos Accademia delle Scienze di Torino[6] | ||
![]() |
Charles Hermite (24 d'avientu de 1822, Dieuze – 14 de xineru de 1901, París)[7] foi un matemáticu francés qu'investigó nel campu de la teoría de númberos, sobre les formes cuadráticas, polinomios ortogonales y funciones elíptiques, y nel álxebra. Delles entidaes matemátiques llámense hermitianas nel so honor. Tamién ye conocíu pola interpolación polinómica de Hermite.
Foi'l primeru que demostró que e ye un númberu trascendente y non la raigañu d'una ecuación alxebraica o polinómica con coeficientes racionales. Ferdinand von Lindemann siguió'l so métodu pa probar la trescendencia de π (1882).
Foi titular de la cátedra d'Álxebra cimera na Facultá de Ciencies de París, asocediendo a Jean-Marie Duhamel de 1871 a 1898, y profesor d'Analís na École polytechnique de 1869 a 1878.[8]
Charles Hermite entró a formar parte de l'Academia de Ciencies Francesa en 1856 en sustitución de Jacques Binet, y pasó a presidila en 1890.
Foi nomáu gran oficial de la Lexón d'Honor y recibió la gran cruz de la Estrella polar de Suecia.
Casóse cola hermana del matemáticu Joseph Bertrand, y foi suegru del matemáticu Émile Picard y del inxenieru Georges Forestier.
La mayor parte de les sos obres fueron arrexuntaes y publicaes dempués de la so muerte por Émile Picard.
La so correspondencia con Stieltjes publicar en 1903.