Stilllääbe bezäichnet in dr Gschicht vo dr öiropäische Kunsttradizioon d Daarstellig vo Geegeständ, wo sich nid beweege (Blueme, Frücht, dooti Dier, Gleeser, Instrumänt o.a.). Die Geegeständ wärde noch inhaltlige (vilmol sümbolische) und esthetische Aspäkt usgweelt und grubbiert. D Stilllääbe häü sich im Barock am Aafang vom 17. Joorhundert zun ere äigeständige Gaddig vo dr Moolerei entwicklet. Mä underschäidet noch de daargstellte Geegeständ; anerkennti Underarte si Blueme-, Büecher-, Fisch-, Frücht-, Morgenässe-, Jagd-, Chuchi-, Määrt-, Muusiginstrumänt-, Vanitas- und Waffestilllääbe. D Übergäng zu de Bildgaddige Interiöör, Dierstück oder Schanr si mänggisch fliessend.[1][2][3]
![]() |
Dä Artikel basiert uff ere fräie Übersetzig vu dere Version vum Artikel „Stillleben“ vu de dytsche Wikipedia. E Liste vu de Autore un Versione isch do z finde. |