Die NG gemeente Boshof is 'n gemeente in die Vrystaatse Sinode van die Nederduitse Gereformeerde Kerk met sy middelpunt op die dorp Boshof. Tydens die gemeente se stigting in 1856 was dit die sesde gemeente in die Vrystaatse Kerk en die 69ste in die hele NG Kerk. In die Vrystaat is net Winburg (1841), Fauresmith (1848), Bloemfontein (1848) en Harrismith (1849) ouer.
In Julie 1839 het David Stefans Fourie en sy twee skoonseuns, Gert Petrus Jacobs en Johannes Petrus van Zyl, afkomstig uit Beaufort-Wes, hul intrek geneem in daardie deel van die Vrystaat wat nou as die Boshofse distrik bekendstaan. Hierdie drie pioniers is spoedig deur ander gevolg, sodat reeds in die vroeë vyftigerjare van duie 19de eeu die westelike hoek van die Vrystaat taamlik goed deur blankes bewoon is. Groot was die beproewings wat hierdie baanbrekersgeslag gely het as gevolg van die roof- en moordtogte van verskeie inboorlingstamme, waarin veral die Boesmans onder leiding van hul kaptein, Skeel Koos, uitgemunt het.
Op die eerste bladsy van die eerste notuleboek van die Boshofse gemeente is in die nette handskrif van die onvergeetlike ds. Andrew Murray, toenmalige predikant van Bloemfontein, aangeteken dat 'n kommissie van die Transgariepse Ring in November 1856 na die plaas Van Wyksvallei gekom het "ter oprichting eener afzonderlijke gemeente". Hierdie gemeente sou die naam dra van "Boshof", destyds president van die Vrystaatse Republiek. Die nuwe gemeente het 'n baie groot gebied beslaan, waaruit later verskeie ander gemeentes afgestig is, naamlik Jacobsdal (1860), Kimberley en Dutoitspan (albei 1872, hoewel eintlik buite sinodale verband), Bultfontein (1874), Hoopstad (1876), Petrusburg (1892), Dealesville (1904) en Hertzogville (1917).
In April 1864 het die gemeente sy eerste leraar verwelkom in die persoon van ds. H.W. Brandt, "proponent bij het kerkbestuur der Hollandsche Protestantsche Gereformeerde kerk van de Vereenigde Staten". In November 1871 is hy opgevolg deur ds. J.H. van Wyk, wat die gemeente tot Oktober 1884 bedien het. In sy ampstermyn het die gemeente, geestelik sowel as andersins, mooi groeikrag geopenbaar en is ook (in 1874) "de nieuwe kerk" gebou en ingewy. Hierdie kerkgebou is in 1913 tot sy huidige vorm vergroot, maar in 1954 hernu. Die oorspronklike argitek was Richard Wocke (1831–1890), wie se ander Vrystaatse NG kerke dié op Edenburg (1874), Philippolis (1871), Rouxville (1881; verander in 1924) en Brandfort (1885) insluit, asook die Tweetoringkerk in Bloemfontein.[1]
Skaars twintig jaar later word gedink aan vergroting van die kerkgebou wat geopper word op 'n gemeente vergadering op 8 April 1890. Dit het ergter daar gebly totdat diaken G.D.J. Wessels op 17 Augustus 1907 kennis gee dat hy so 'n voorstel gaan indien. Daar word egter besluit dat tye te swaar is en die armoede na die Anglo-Boereoorlog te groot is. Die kerkraad besluit derhalwe dat die CJV-saal gebruik kon word tydens nagmaaltye as die opkomste te groot is.
Volgens notule word daar op 20 Mei 1911 opdrag gegee aan ds. van der Merwe om die argitek Louw van die Paarl te
ontbied in verband met die opstel van planne vir die vergroting van die kerk. Finansies was egter weer 'n probleem, maar aaangespoor deur goeie gees onder die gemeentelede, word op 18 November 1911 besluit om met die argitek te onderhandel oor die vergroting van die kerk sou daar 'n ekstra 100 sitplekke bykom. Die bouwerk het voorspoedig gevorder en die vergrote kerk word reeds op 1 Februarie 1913 ingewy.
Ná ds. Van Wyk het ook nog die volgende leraars in die gemeente gestaan tydens die eerste 129 jaar van sy bestaan: P.S. van Heerden (1885 – '99), D. Bosman (1899–1904), P. van der Merwe (1905 – '12), A.J. Malherbe (1913 – '35), E.J. du Toit (1935 – '39), P. Grobbelaar (1940 – '45) en H.J. Otto (1946 — 28 April 1985). In Ons gemeentelike feesalbum van 1952 is berig: "Waar hierdie gemeente (D.V.) oor enkele jare sy eeufees kan vier, kan hy met groot dankbaarheid jeens God terug kyk op 'n eeu van genade. Die gemeente het weliswaar in sy geskiedenis ook veelbewoë tye belewe, maar was o.a. geseën met toegewyde en diensvaardige leraars wat, met medewerking van die kerkrade en lidmate, die gemeente opgebou het tot 'n liggaam wat, ons vertrou, God welbehaaglik is."