Via Flaminia była najważniejszą drogą prowadzącą z Rzymu na północ. Została zbudowana przez cenzora z roku 220 p.n.e. Gajusza Flaminiusza (konsula z 217).
Do początków XXI wieku zachowały się nieliczne pozostałości:
w okolicach Fossombrone (w starożytności Forum Semproni) fragmenty bruku długości kilkuset metrów
w wąwozie Forli tunel Wespazjana (o długości 60 m) zbudowany w roku 76 i użytkowany nieprzerwanie od tego czasu.
fragmenty mostów w okolicach San Vicenzo, Cagli oraz przez rzekę Nera w okolicach miejscowości Narni (tutaj pozostałości jednego z najdłuższych (160 m) mostów zbudowanych w starożytności)
↑Teodor Jeske-Choiński: Ostatni Rzymianie. T. 2. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1897, s. 245.
↑Teodor Jeske-Choiński: Gasnące słońce. Warszawa: Biblioteka Dzieł Wyborowych, 1905, s. 109.
↑Piotr Skarga, Prokop Leszczyński, Otto Bitschnau: Żywot świętego Walentego, Męczennika (Żywoty Świętych Pańskich na wszystkie dnie roku). Mikołów • Warszawa: Karol Miarka, 1910, s. 146.
↑Józef Ignacy Kraszewski: Rzym za Nerona. Kraków: Wydawnictwo Towarzystwa Szkoły Ludowej, 1925, s. 10.
LionelL.CassonLionelL., Podróże w starożytnym świecie, TadeuszT.Kotula (red.), AgnieszkaA.Flasińska (tłum.), MariaM.Radlińska-Kardaś (tłum.), Wrocław [etc.]: Ossolineum, 1981, ISBN 83-04-00543-3, OCLC749494903.brak strony (książka)
Praca zbiorowa, 2006, Wielka Historia Świata, t.10, Polskie Media Amer.Com, ss. 275, ISBN 83-7425-365-7