Bel-ibni (akad. Bēl-ibni, tłum. „(bóg) Bel stworzył”) – król Babilonii w latach 703-700 p.n.e.
Po niepowodzeniach polityki unii personalnej między Asyrią a Babilonią trzech wcześniejszych królów asyryjskich i oporze stawianym przez Babilończyków Sennacheryb postanowił powołać na tron Babilonu lokalnego władcę. W ten sposób chciał pozyskać przychylność babilońskiej ludności.
Według podań źródłowych Bel-ibni dorastał na dworze asyryjskim jak młody szczeniak[1], co miało gwarantować jego lojalność.
Podczas jednej z kampanii przeciwko siejącym niepokój Chaldejczykom, Sennacheryb zastąpił nieudolnego namiestnika swoim synem Aszur-nadin-szumim.
Dynastia starobabilońska (I dynastia z Babilonu) |
| ||||
---|---|---|---|---|---|
I dynastia z Kraju Nadmorskiego (II dynastia z Babilonu) |
| ||||
Dynastia kasycka (III dynastia z Babilonu) |
| ||||
II dynastia z Isin (IV dynastia z Babilonu) |
| ||||
II dynastia z Kraju Nadmorskiego (V dynastia z Babilonu) |
| ||||
Dynastia z plemienia Bit-Bazi (VI dynastia z Babilonu) |
| ||||
Dynastia elamicka (VII dynastia z Babilonu) |
| ||||
Dynastia E (VIII i IX dynastia z Babilonu) |
| ||||
X dynastia (asyryjska) |
| ||||
Dynastia chaldejska (XI dynastia z Babilonu) |
| ||||
Dynastia Achemenidów |
| ||||
Królowie macedońscy |
| ||||
Dynastia Seleucydów |
|