Tityrafamilien | |
![]() Fagersørgjefugl, Laniisoma elegans Illustrasjon J G Keulemans, 1880, Public domain | |
Systematikk | |
Rike: | Dyr Animalia |
Rekkje: | Ryggstrengdyr Chordata |
Underrekkje: | Virveldyr Vertebrata |
Klasse: | Fuglar Aves |
Orden: | Sporvefuglar Passeriformes |
Underorden: | Tyranni |
Infraorden: | Tyrannida |
Familie: | Tityrafamilien Tityridae G. R. Gray, 1840 |
Tityrafamilien er ein biologisk familie Tityridae av sporvefuglar som lever i neotropisk skogshabitat. Dette er små til mellomstore fuglar. Dei fleste har relativt kort stjert og stort hovud.
Dei vel 30 artane i familien var tidlegare spreidd over tre andre familiar.
Eksistensen av familien Tityridae vart først foreslått i 1989 basert på morfologi av fleire eigenskapar med syrinx og skjelett, sjølv om han den gongen berre var handsama som ein klade.[1] Det er typisk for artane i tityrafamilien er at dei har vore ekstremt krevjande å plassere inn i eit taksonomisk system. Dei vel 30 artane i familien var tidlegare spreidd over familiane tyrannar Tyrannidae, manakinar, Pipridae og kotingaer, Cotingidae. Denne nye familien er tenkt å innehalde to grupper av systerkladar, Tityra, tityraer, i tillegg til Pachyramphus, bekardar saman med Xenopsaris, halvbekard. Attåt dette kjem ein tredje klade som inneheld Laniocera, sørgjefuglar, Schiffornis, despotar og Laniisoma, fagersørgjefugl.
Andre takson, som ein mogleg klade av slektene Onychorhynchus, krontyrann, Terenotriccus, raudhaletyrann, Myiobius, fire andre tyrannar og ein siste klade Oxyruncus, skarpnebb, er alle haldne utanfor tityrafamilien framtil relasjonane er betre utgreia enn dagens status.[2]
Det er få felles iaugefallande trekk ved morfologien i familien. Alle har nokså oppreist kroppstilling med relativt stort hovud, nokså kraftig og rettpeikande nebb, nokre med ein krokforma nebbspiss. Beina er ganske korte, halen er kort eller mellomlang og har rett bakkant. Fjørdrakta er særs varierande i farger. Kvar art av tityraer og bekardar har ofte ei blanding av fleire farger inkludert kvit, brun, grå og svart. Sørgjefuglar og nokre bekardar har meir iaugefallande gult til grønt eller raudbrunt til kanelbrunt. Det er ein sterk tendens til kjønnsdimorfisme i fjørdrakt. Hos nokre bekard-artar i Pachyramphus, til dømes, har hannar lys grå underside, mørk eller nær svart rygg og krone, medan hofuglar av same arten syner gul underside og grøn eller kanelbrun overside. Men hos somme artar i denne slekta er kjønna like.
Kroppslengda kan ha en medianverdi på rundt 14 til 15 centimeter, varierande frå 9,5 cm hos dvergpurpurdusk til 22,5 cm for masketityra.
Dei føretrekte habitata varierer frå art til art. Fleire artar lever i tropisk regnskog, i tåkeskog, andre i meir opne område frå havnivå opptil over 3000 moh. Ein kan til dømes finne storbekard i over 3500 moh. over Urubamba i Peru. Det totale utbreiingsområdet for familien rekker frå Paraguay og søraustre Argentina i sør gjennom mykje av Sør-Amerika og Mellom-Amerika til nordlege Mexico. Ein art finst på Jamaica. Familien er ikkje utbreidd vest for Andes sør for Peru.
Desse fuglane er skildra som altetande har har diett av insekt, små virveldyr, frukt og bær.
Blant artane der hekkebiologien er kjent, finn ein monogame par der begge foreldra syter for avkommet. Nokre artar, som tityraer, bygger reiret inne i holrom i trestammar, bekardar lagar komplekse konstruksjonar som er hengt opp i tre, nokre av desse kan ha rom i to ulike høgder. Grøndespotar har meir ordinære koppforma reir i tregreiner.
Dvergpurpurdusk og skiferbekard er klassifiserte som sterkt trua (EN) av IUCN og tap av habitat med avskoging og defragmentering er det sterkaste trugsmålet. Ein art er klassifisert som nær trua, elles er alle andre artar rekna som livskraftige.
Tityridae i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2018[2] med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:[3]
Slekt Tityra
Slekt Schiffornis
Slekt Laniocera
Slekt Iodopleura
Slekt Laniisoma
Slekt Xenopsaris
Slekt Pachyramphus