Axel Jensen | |
![]() | |
Statsborgarskap | Noreg |
Fødd | 12. februar 1932 Trondheim |
Død |
13. februar 2003 (71 år) |
Yrke | skribent, sjølvbiograf, science fiction-forfattar |
Far | Finn Reidar Jensen |
Ektefelle | Prathiba Jensen, Marianne Ihlen |
Born | Tale Næss |
Axel Buchardt Jensen (12. februar 1932–13. februar 2003) var ein norsk forfattar og statsstipendiat frå 1995. Frå 1957 til 2002 gav han ut ei rekkje romanar og andre bøker.
Jensen blei fødd i Trondheim. Han debuterte på eiget forlag i Oslo i 1955, men brende heile opplaget.
I 1950-åra budde han og ektemaken, Marianne Ihlen, på den greske øya Hydra.[1] Han var venn med den kanadiske forfattaren Leonard Cohen, som etter brotet budde i lag med Marianne på Hydra i fleire år.[2] Det er ei utbreidd oppfatning at Jensen baserte figuren Lorenzo i romanen Joacim etter han,[3] men han skal ha fortalt Cohen at Lorenzo var modellert etter den svenske forfattaren Göran Tunström.[4] Tunström bodde i nabohuset på Hydra.[5]
Jensen er omsett til tysk, engelsk, nederlandsk, fransk, italiensk, dansk og finsk. I eit par høve skreiv han manuskript på engelsk, som så blei omsett og utgjeve på norsk.
I samband med ein miljøkonferanse i Stockholm i 1972 møtte han Pratibha, som han gifta seg med i India. Dei budde en tid i Vaxholm utanfor Stockholm og kjøpte ei gammal selfangarskute[treng kjelde] som dei omdøypte til «Shanti Devi», 'Fredsgudinne', som var namnet til Pratibha si mor.[6] Pratibha Jensen døydde i 2018.[7] Etter restaurering sigla dei båten til Oslo i 1984.
Jensen var engasjert i Salman Rushdie-saka og skreiv artiklar og ytringar om den (samla i Den øredøvende stillheten) og essayet Gud leser ikke romaner.
I siste delen av livet var Jensen fysisk sterkt hemma av sjukdom. Han døydde i Ålefjær i Kristiansand kommune.
(utgjeve av Cappelen der anna ikkje er nemnt)