Ny fibebahana ao amin' ny fivavahana kristiana dia ny fiekena sy fialana amin' ny fahotana.
Amin' ny fiteny ao amin' ny Testamenta Vaovao, ny teny grika, dia ny teny hoe metanoia, izay midika fiovan' ny fisainana anaty sy ny fihetsika ety ivelany, no nadika hoe fibebahana. Ao amin' ny Testamenta Vaovao dia antsoin' i Joany mpanao batisa ny olona mba hibebaka tamin' ireo toriteny nataony. Niantso ny olona hibebaka koa i Jesoa tamin' ny nanambaràny ny Vaovao Mahafalin' ny famonjena. Ivon' ny toritenin' i Petera sy i Paoly avy any Tarsisy ny fibebahana.
Ny fibebahana dia mitaky fiekena sy fanambaràna ny fahotana ary ny fialana amin' izany mba handraisana ny fiovana sy ny fanavotan' Andriamanitra.
Ao amin' ny kristianisma dia tsy ny fibebahana no ahazoana ny famelan-keloka avy amin' Andriamanitra noho ny fahotana, fa ny famelan-keloka dia heverina ho fanomezan' Andriamanitra an' izay vonjeny. Heverina koa ho fanekena ny fahafatesan' i Jesoa Kristy ho an' ny fahotan' ny olombelona ny fibebahana.
Amin' ny katôlisisma dia tanterahina amin' ny fankalazana ny eokaristia (na lamesa) na alohan' ny sakramentan' ny fivalozana sy ny fampihavanana ny fibebahana.
Amin' ny fiangonana evanjelika na ara-pilazantsara dia ilaina amin' ny famonjena sy amin' ny fahateraham-baovao ny fibebahana sady anasana manokana ny mpino amin' ny fotoan' ny toriteny sy fanompoam-pivavahana. Tsy misaraka amin' ny fiainanana kristiana sy amin' ny fanamasinana ny fibebahana.