Dit artikel is gesjreve (of begós) in 't Gelaens. Laes hie wie v'r mit de versjillende saorte Limburgs ómgaon.
De Sjtriethagermeule is 'n middesjlaag watermeule die oarsjprónkelik óngerdeil oetmaak van 't park en 't good van 't kesjteël Sjtriethage in de Nederlandse gemeinte Lankgraaf. 't Waterraad wirt aangedreve door water oet de sjtuwviever biej ’t kesjteël. De viever wirt op zien beurt gevoed door de Sjtriethagerbaek.
De meule is geboewd in 1617 es kaoremeule en ómsjtreeks 1700 herboewd in de hujige vörm. De meule maalde pès 't midde van de 19e eëuw mèt 'n houte baovesjlaagraad. Dit woort, naodat de meule in 1950 es gevolg van de optraejende mienverzakkinge, bie 'n groatsjeepse restauratie in 1989 vervange door 't hujige middesjlaagraad mèt 'ne middellien van 5,1 m.
De historie van de meule is altied nèj verbónje gewaes mèt 't kesjteël Sjtriethage. Op 't eindj van de 18e eëuw kaom Sjtriethage door vererving in 't bezit van Frans van Collenbach door zien huwelik mèt Maria Theresia von Clotz. De femilie von Clotz waas saer 1700 in 't bezit van 't landjgood Sjtriethage. Naodat Sjtriethage 'n aantal keëre van eigenaer wisselde, kaom 't in 1899 in bezit van Friederich Honigmann, eigenaer van de Oranje Nassau Miene in Limburg. Vanaaf 1924 tot 1985 woort de meule gepach door de femilie Spijkers. De lètste meulenaer waas Joseph Spijkers. In 1982 ging 't eigedóm euver nao de nuuj gevörmde gemeinte Lankgraaf, wonao 't oetentelik in bezit kaom van de Limburgse Monumenten Stichting.
Allewiel is de meule nog ummer maalvaerdig en wirt gebruuk es demonstratiemeule.