In mythologia Graeca Tityus (Τιτυός) erat gigas filius Terrae, cuius corpus in infernis iacens non minus quam novem iugera tegebat.
Cum Latonam, Iunone hortante, vi comprimere conatus esset, fulminatus a Iove dicitur, sive, secundum alios auctores, sagittis Apollinis et Artemidis confixus. Ob quod scelus in Infernis idem supplicium patitur quod et Prometheus : vultur eius iecur semper renascens rodit.
Significationem allegoricam huius supplicii sic explicat poeta Lucretius :
In Phocide ad Panopeam tumulus Tityi ostendebatur[1], ubi sagittis Apollinis oppressus esse narrabatur tum cum deus Athenis profectus Delphos iter faciebat. Aliud herôon Tityi nihilominus in insula Euboea colebatur[2].