A nave espacial Soiuz (en ruso: Союз, "unión") é un modelo de nave espacial tripulable que forma parte do programa espacial Soiuz da Unión Soviética. A nave Soiuz pode levar unha tripulación de ata tres membros e lánzase polo vehículo de lanzamento Soiuz. Este vehículo de lanzamento foi empregado para enviar ao espazo varias misións externas ao programa Soiuz, incluíndo misións científicas da Axencia Espacial Europea (ESA) como a sonda Mars Express.
O programa Soiuz foi creado por Sergei Koroliov, deseñador principal do programa espacial soviético durante a carreira espacial. No seu primeiro voo tripulado, Soiuz 1 (abril de 1967), a nave estrelouse contra o chan despois da reentrada, falecendo o seu único tripulante, Vladimir Komarov. Serviu para transportar tripulacións ás estacións espaciais Saliut, Mir e ISS. A Soiuz foi deseñada tamén para misións tripuladas á Lúa no marco dos programas Zond e N1/L3.
Dende 1980 emprégase un modelo perfeccionado chamado Soiuz T e dende 1986 o modelo Soiuz TM, deseñado inicialmente durante a construción e utilización da estación espacial Mir. En 2002 foi introducida a variante Soiuz TMA, empregada por Rusia para transportar astronautas ata a ISS, servindo ademais como vehículo de emerxencia para a estación. En 2010 introduciuse unha nova variante, a Soiuz TMA-M.
A Soiuz foi empregada como base para o deseño da familia de naves automáticas Progress.
O foguete Soiuz ou R-7 é o máis lonxevo, máis adaptable e con máis éxito da historia da astronáutica; proba disto é o seu índice de confiabilidade do 97,5% en máis de 1700 lanzamentos dende a súa creación.[1]
Os rusos deseñaron o modelo máis novo, o foguete Soiuz 2, que tivo o seu primeiro lanzamento o 8 de novembro de 2004, e a posta en órbita dun satélite o 27 de decembro de 2006.
O deseño básico da Soiuz permaneceu sen alteración dende os anos sesenta. O vehículo consiste en tres partes:
![]() |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Soiuz ![]() |